01 October 2012

Μαθήματα κυνηγιού " Ο φόβος φυλάει τα έρμα!"


ΠΗΓΗ:http://kynigos.net.gr/

Ήταν Σεπτέμβρης πολλά χρόνια πίσω στα Ανώγεια της Κρήτης . Καθόμαστε από βραδύς στο καφενείο και κουβεντιάζαμε γιατί άλλο παρά μόνο για κυνήγι . Σκεφτόμαστε να πάμε την άλλη μέρα στις πέρδικες (άλλο κυνήγι δεν ήταν αποδεκτό και χιόνι δεν υπήρχε για λαγούς). Νέος κυνηγός σχετικά και πάντα ήθελα να πηγαίνω για κυνήγι με μεγαλύτερους κυνηγούς για να μαθαίνω τα μυστικά αυτού του υπέροχου - για μένα ακόμα και σήμερα ασύγκριτου στο κυνήγι του- πουλιού.
Αποφασίσαμε μαζί με κάποιο θείο μου, αρκετά μεγαλύτερο ,να ανηφορίσουμε το πρωί για να πιάσουμε καμιά πέρδικα και να τη βάλουμε στο τηγάνι (παραδοσιακός τρόπος



μαγειρέματος στα μέρη μας) . Πρίν το χάραμα ήμαστε έτοιμοι, με τα όπλα στο χέρι και από μία ζώνη φυσίγγια ο καθ' ένας.
Αρχίσαμε την ανάβαση προς ένα μέρος που την προηγούμενη, βοσκός είχε δει "μια πατουλιά" πέρδικες. Μετά από πεζοπορία περίπου μίας ώρας, φτάσαμε στο σημείο που θα έπρεπε να υπάρχουν οι πέρδικες. Να σημειώσω εδώ ότι σκυλιά δεν υπήρχαν και θα τολμούσα να πω ότι το κυνήγι - κυρίως της πέρδικας - ήταν πιο τίμιο γιατί ακριβώς δεν είχες καμία βοήθεια .Σταματήσαμε και κάναμε απόλυτη ησυχία για να ακούσουμε τις πέρδικες . Πραγματικά, λίγο πιο μπροστά μας ακούσαμε κακαρίσματα , λίγα βέβαια αλλά ήταν. Πήραμε την πλαγιά όπως ήταν ο κανόνας, ο ένας ψηλά στην κορυφή και ο άλλος στη μέση της πλαγιάς και λίγο πιο μπροστά από τον πρώτο.Αρχίσαμε τις φωνές και τα χτυπήματα για να σηκώσουμε τα πουλιά. Όχι πολύ μακριά, σηκώθηκε μια από ψηλά και την χτύπησε ο θείος μου, έπεσε δε πολύ κοντά μου την πήρα, τις έβγαλα τα εντόσθια και την έβαλα στην "βούργια".
Συνεχίσαμε σχετικά απορημένοι, γιατί περιμέναμε περισσότερα πουλιά.Φτάσαμε στην άλλη πλαγιά και συνεχίσαμε με τον ίδιο ρυθμό. Ο ήλιος ήταν ήδη ψηλομένος και η ζέστη άρχισε να γίνεται ενοχλητική .Άκουσα τον θείο μου να μου λεει ένα από τα μυστικά που ζητούσα. "Ανήψο κάνει ζέστη και οι πέρδικες θάνε καρφωμένες,θα σηκώνουνται από τα πόδια σου να μην βιάζεσαι να τονε παίζεις, να ξέρεις όμως ότι θέλουν πιο πολύ φωνή και πέτρες στα κλαδιά για να σηκωθούνε"
. Άκουσα τη σοφή συμβουλή του και φώναζα περισσότερο και χτυπούσα δυνατότερα.Μετά από κάποια απόσταση και με τις φωνές μου ,σηκώνω σχεδόν από τα πόδια μου μια "πατουλιά" καμία δεκαριά πουλιά . Σηκώνω ασυναίσθητα το τουφέκι μου όταν ακούω το θείο μου να μου φωνάζει : "Μη, Μη άστεις, μόνο μέτρα τις και κοίτα που θα απογείρουν".Ξαφνιάστηκα, γιατί άραγε να μην τουφεκίσω εγώ, μήπως τις θέλει όλες για τον εαυτό του; σκέφτηκα . Δεν πρόλαβα να τελειώσω την σκέψη μου παρακολουθόντας τις πέρδικες και μετρόντας τις, όταν άκουσα τη φωνή του να μου λέει "Πρόσεχε γιατί θάνε κι άλλες τουδά". Πραγματικά, δεν πρόλαβα να κάνω λίγα βήματα και σηκώνεται ακόμα μια πατουλιά, ακόμα περισσότερες από τις πρώτες .Ξέροντας πια το μάθημα, τις παρακολουθούσα και τις μετρούσα . "Είδες που πογείρανε ;" με ρώτησε "Ναι του είπα, και ήτανε όλες είκοσι εφτά μαζί με τσι πρώτες". "Ανήψο, δεν θα γίνεις καλός κυνηγός αν δεν είσαι συγκεντρωμένος στο κυνήγι και στο λεω, γιατί οι πέρδικες ήταν εικοσιοχτώ". Ντράπηκα, αλλά τι να πω, ήξερα ότι το μάτι του δεν έκανε λάθος. 'Έλα τώρα από δω να σου πω πως να πάμε να πιάσουμε τις πέρδικες και να ξέρεις πάντα όταν κάνει ζέστη και οι πέρδικες είναι μεσόπλαγα, μαζέυονται για να βγούνε στην κορυφή και είναι πολύ πιθανό να είναι κι άλλες μαζεμένες, αν λοιπόν τουφεκίσεις τις πρώτες, θα χάσεις τι άλλες γιατί θα φύγουνε από χαμηλά . Πρέπει λοιπόν να τις φοβίσουμε λίγο μονο με την παρουσία μας και με τη ζέστη που κάνει θα σηκώνουντε μετα μία μία από τα πόδια μας." Σοφά λόγια ανθρώπου που μεγάλωσε μια οικογένεια μόνο με κυνήγι. Μου έδειξε τον δρόμο που πρέπει να ακολουθήσουμε για να πέσουμε πάνω στις πέρδικες.
Τις αφήσαμε λίγο να ηρεμήσουν κάνοντας τσιγάρο και πίνοντας νερό. Ξεκινήσαμε με πολύ ανεβασμένη την ψυχολογία μας γιατί ξέραμε που θα βρούμε πέρδικες και πόσες ακριβώς. Φτάσαμε στο άλλο κορφάλι και αρχίσαμε να κινούμαστε προσεκτικά με χαμηλές φωνές και χτυπήματα με τα πόδια στα κλαδιά και όχι πέτρες. ΤΙΠΟΤΑ !!! δεν υπήρχε ούτε μία πέρδικα . Ανυσηχία με κυρίευσε, λες να έχει κάνει λάθος ; Ψάχναμε περίπου ένα τέταρτο στο μέρος που θα έπρεπε οι πέρδικες να πετάγονται μια - μια . "Ανήψο κακό σημάδι και δεν ξέρω τι διάολο φταίει" . Ωχ!! για να λεει έτσι αυτός, πάλι πατάτες θα φαω σήμερα. Ώσπου το αίνιγμα λύθηκε . Άκουσα δυνατό φτερούγισμα, τόσο που φοβήθηκα και είδα πίσω μου ένα βασιλαετό που σηκώθηκε λίγο πιο κάτω από μένα. Από ένστικτο σήκωσα το τουφέκι μου προς το μέρος του, αλλά άκουσα το θείο μου να φωνάζει "Μη, στον αέρα παίξε γιατί είναι λίγοι και δεν κάνει, μα αυτός θα φοβηθεί και θα φύγει" Δεν χρειάστηκε όμως, ο αετός - πανέμορφο θέαμα - έκανε μια στροφή και έφυγε ψηλώνοντας στον ουρανό. 'Έχε το νου σου ανήψο γιατί αυτό έφτεγε που δεν σηκωνώταν οι πέρδικες" Πραγματικά συνεχίζοντας το ψάξιμο ,οι πέρδικες άρχισαν να σηκώνοντε μία - μία και άρχισε η μάχη .
Το αποτέλεσμα ήταν να πιάσουμε δεκατρείς και ενώ μπορούσαμε να πιάσουμε κι άλλες, ο σοφός κυνηγός μου είπε : "Αρκετά για σήμερα, το φαϊτό το κάμαμε, άλλη μέρα πάλι" Άλλωστε σημαντικό ρόλο έπαιζε και το βάρος που κουβαλούσαμε στον ώμο μας από τις πέρδικες, που σε κούραζε πραγματικά πολύ . "Είδες ανήψο τι μπορεί να σου συμβεί; γι αυτό να έχεις πάντα το νου σου να ακούς τη φύση και να μαθαίνεις από αυτή "
Μαθήματα κυνηγιού που μένουν χαραγμένα ανεξήτιλα βαθιά μεσα στο υποσυνείδητό σου και γίνονται συγγράματα για διδαχή σε νεότερες γενιές.

Γ. Σαλούστρος.

Δείτε και αυτό...

Τέλος κεφαλαίου.

(Το παρακάτω το είχα γράψει όταν πήρα την απόφαση να γυρίσω Ελλάδα. Δεν ξέρω γιατί δεν το δημοσίευσα. Ποτέ όμως δεν είναι αργά για να πεις ...