26 August 2013

Εκπαίδευση ενάντια στη παράδοση...

Κακά τα ψέματα...όσο και να το παλεύουμε το ξέρουμε καλά ότι η νεολαία όσο αποζητά να φεύγει από την επαρχία, θα βλέπει διαφορετικά κάποιες δραστηριότητες που έχουν να κάνουν με τον παραδοσιακό τρόπο ζωής. Απέχουν παντελώς από τις καθημερινές ασχολίες που εξοικειώνουν ένα παιδί με τη φύση και το κυνήγι με αποτέλεσμα να υιοθετούν έναν διαφορετικό τρόπο σκέψης από αυτό που έχουν οι παλαιότερες γενιές και τα παιδιά που παραμένουν στην επαρχία. Για ρώτα πόσα παιδιά έχουν πιάσει σφεντόνα στη τωρινή εποχή. Πόσα δοκίμασαν να σημαδέψουν ένα πουλί. Πόσα κυνήγησαν μια σαύρα... Πόσα βοήθησαν στο ξεπουπούλιασμα....Πόσες φωλιές ανακάλυψαν?...
Τώρα ρώτα πόσα έχουν σημαδέψει εικονικά έναν άνθρωπο σε βιντεοπαιχνίδι? Πόσα έχουν σκοτώσει εικονικά πάντα, άνθρωπο με αυτοκίνητο?

Ρωτήστε τα ποιες ταινίες τους αρέσουν...

Οι απαντήσεις ίσως σοκάρουν. Θρίλερ και πολεμικές ταινίες είναι στη κορυφή.  Δημιουργεί απέχθεια ένα σφαγμένο κουνέλι αλλά όχι ένας σφαγμένος άνθρωπος. Αν ανεβάσω ένα βίντεο με τη σφαγή μιας κότας θα γίνει πανικός. Αν ανεβάσω κάποιο με το λιντσάρισμα ενός πακιστανού θα πάρω και εύσημα...
Αυτό γίναμε, αυτό φτιάξαμε. Άνθρωποι εναντίον ανθρώπων στο όνομα της φιλοζωίας και της δήθεν μεγαλοψυχίας. Γίναμε οι δολοφόνοι της φύσης. Αν βάλεις δυό φωτογραφίες πλάι πλάι ενός κυνηγού και ενός λύκου και ζητήσεις από τον κόσμο να διαλέξει ποιος από τους δύο είναι προτιμότερο να χάσει τη ζωή του...την απάντηση τη γνωρίζετε...Και οι δυό είναι κυνηγοί, και οι δυό αφαιρούν ζωή για διαφορετικούς λόγους.

Ποιος τους κρίνει? Ποιος μπορεί να τους κρίνει? η νοικοκυρά που σκορπάει το θάνατο με τα εντομοκτόνα στην αποικία των μυρμηγκιών στη κουζίνα της και τα δηλητήρια για τα ποντίκια? ο τυπάκος που σκοτώνει με μίσος εχθρούς στα βιντεοπαιχνίδια? ο ερασιτέχνης ψαράς που αφήνει το ψάρι να αργοπεθαίνει από ασφυξία πάνω στην άμμο? Ο κατασκηνωτής που πετάει τα απόβλητα της χημικής τουαλέτας στη φύση? Ο καλοπληρωμένος υπάλληλος βιομηχανίας χαρτιού? Ο ακουαρίστας που ταΐζει το ψάρι δολοφόνο ζωντανά ψαράκια που ο ίδιος εκτρέφει?...


Ο αναμάρτητος πρώτος το λίθο βαλλέτω...


Πως έγινε αυτό? Πως φτάσαμε ως εδώ? Μα φυσικά με την εκπαίδευση. Με τη πλύση εγκεφάλου από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης. Με τα ''κρυμμένα'' μηνύματα στις ταινίες. Φτιάχνοντας "αντικυνηγούς" θα καταφέρουμε να εξαφανίσουμε ότι δεν μπορούμε να καταλάβουμε. Ότι θεωρούμε ότι δεν έχει λόγω ύπαρξης. Εκπαίδευση αυτή τη φόρα στην ευαισθησία απέναντι στη φύση και μίσους στον άνθρωπο. Σιγά σιγά θα αρχίσει να αποδίδει. Αυτή τη φορά δεν είναι απέναντι σε αλλόθρησκους η διαφορετικού χρώματος, αυτά πλέον δεν μετράνε, αλλά για τη σωτηρία του λύκου της αλεπούς της αρκούδας, του δελφινιού, της φάλαινας και όλων των "υπό εξαφάνιση" ζωντανών.Τι σημασία έχει αν δεν έχει θύματα ακόμα. Η δολοφονία της παράδοσης είναι κοντά.Οι επόμενες γενιές θα κοιτούν με απέχθεια το παρελθόν. Αυτά μαθαίνουμε στα παιδιά μας, να μισούν, να μισούν τη παράδοση και μαζί αυτούς που την ακολουθούν...


(Αφορμη για το σχόλιο, το άρθρο παρακάτω)

+Κοινός Θνητός 

Επτάχρονα στο έλεος αντικυνηγετικής σχολικής προπαγάνδας  Το άρθρο εδώ

Είσαι κυνηγός και έχεις τα παιδιά σου στο Δημοτικό; Το ξέρεις ότι τα σχολικά βιβλία μιλούν ενάντια στο κυνήγι και το καταδικάζουν; Κι αυτό γίνεται με εγκεκριμένα και υποτίθεται «παιδαγωγικά» κείμενα που προσπαθούν να δημιουργήσουν οικολογικές ευαισθησίες στα παιδιά;

Στα πλοκάμια της αντικυνηγετικής υστερίας βρίσκονται εδώ και χρόνια χιλιάδες Ελληνόπουλα που φοιτούν σε δημόσια και ιδιωτικά σχολεία. Για πρώτη φορά στα χρονικά μια νόμιμη και ιστορική δραστηριότητα θίγεται ανοιχτά από τα σχολικά βιβλία, με τους συγγραφείς να «υπογράφουν» το μανιφέστο κατά του κυνηγιού. Στα βιβλία της Μελέτης Περιβάλλοντος της Β’, της Γ’ και της Δ’ Δημοτικού υπάρχουν διάσπαρτα και σαφή μηνύματα κατά του κυνηγιού που τουλάχιστον προβληματίζουν τα μικρά παιδιά για το αν οι γονείς, οι κηδεμόνες και οι συγγενείς τους είναι τέρατα της φύσεως!
«Το υπουργείο Παιδείας και το Παιδαγωγικό Ινστιτούτο κατάφερε να με κάνει στα μάτια του παιδιού μου έναν κοινό δολοφόνο. Με ποιο δικαίωμα ο δάσκαλος μου επιβάλλει να ντρέπομαι για την επιλογή μου να κυνηγώ, για μια δραστηριότητα που κληρονόμησα απ’ τον πατέρα, τον παππού και τον προπάππο μου; Ντροπή σας, κύριοι υπεύθυνοι, αυτής της ξεφτίλας!». Κουβέντες βαριές από έναν εξαγριωμένο γονέα.
Εχουν περάσει πολλά χρόνια από τότε που στα σχολικά βιβλία του Δημοτικού υπήρχαν όμορφες εικόνες της φύσης και ένας τσοπανάκος να βόσκει τα πρόβατά του. Πού και πού έβρισκες και κάποιον κυνηγό που έκανε τη βόλτα του με το κυνηγόσκυλό του στα καταπράσινα βουνά. Τώρα πια στα σχολικά βιβλία τη θέση του κυνηγού έχουν πάρει αντικυνηγετικές πινακίδες, ενώ η μόλυνση του δάσους, οι πυρκαγιές και οι κυνηγοί ταυτίζονται σε ένα παράλογο μίγμα. Ο παραλογισμός είναι προφανής, καθώς η σχολική αυθεντία μέσω αυτών των μηνυμάτων έρχεται σε σύγκρουση με μια νόμιμη και παραδοσιακή δραστηριότητα του γονιού-κυνηγού. Ο τελευταίος, χωρίς μάλλον να το γνωρίζει, περιγράφεται με μελανά χρώματα από το σχολικό βιβλίο, ενώ το παιδί του εκτίθεται σε μια τελείως αντιπαιδαγωγική σύγχυση (μεταξύ των προτύπων του). Φυσικά όποιο παιδί δεν γνωρίζει από κυνήγι, απλώς θα πειστεί για το «κακό του κυνηγιού», αποδοκιμάζοντας κατά πάσα πιθανότητα την κυνηγετική δραστηριότητα όταν μεγαλώσει, καθώς έτσι θα έχει μάθει στην πιο κρίσιμη ηλικία!

Μια συστηματική προπαγάνδα
Ας δούμε αναλυτικά πώς εξελίσσεται η αντικυνηγετική φιλοσοφία στα σχολικά βιβλία του Δημοτικού, κάτι που γίνεται τουλάχιστον από το 2006 (όταν κυκλοφόρησαν τα συγκεκριμένα βιβλία):

Β’ Δημοτικού: Στο Τετράδιο Εργασιών στην σελίδα 27 συναντάμε μια πολύ έξυπνη άσκηση με ταμπέλες για το τι πρέπει (ή δεν πρέπει) να κάνουμε για να σεβόμαστε το δάσος. Στην πρώτη σειρά βλέπουμε ολοκληρωμένη την άσκηση, όπου στις ταμπέλες υπάρχει η ζωγραφιά και μια λεζάντα - συμβουλή. Στη δεύτερη σειρά είναι ζωγραφισμένη η ταμπέλα αλλά λείπει η λεζάντα που το παιδί πρέπει να συμπληρώσει. Τι θα μπορούσε να γράψει κάτω από μια ταμπέλα με φωτιά; Ισως μόνο «Μην ανάβετε φωτιές στα δάση». Τι όμως μπορεί να ζωγραφίσει στην τρίτη σειρά με τις ταμπέλες πάνω απ’ τη λεζάντα «Απαγορεύεται το κυνήγι»; Ισως τον μπαμπά του ή και τη μαμά του με τις καραμπίνες και τα σκυλιά τους. Αυτομάτως δημιουργείται η σύγχυση στο παιδί ότι η δραστηριότητα των γονιών του είναι απαγορευμένη, λανθασμένη και ότι σίγουρα οι αγαπημένοι του άνθρωποι καταστρέφουν το δάσος, αφού «δεν το σέβονται».
Γ’ Δημοτικού: Στη σελίδα 30 του βιβλίου εργασιών της Μελέτης Περιβάλλοντος βρίσκουμε μια διαδραστική άσκηση που θα γίνει στο μάθημα. Ετσι σύμφωνα με το βιβλίο, ο δάσκαλος θα χωρίσει τα παιδιά σε ομάδες. Η μια ομάδα θα υποδύεται τα ζώα και τη ζωή τους που κυλά ήρεμα στη λίμνη. Δυο μαθητές θα υποδυθούν τους κυνηγούς, άλλος ένας μιμείται έναν περαστικό που πατά τις φωλιές και πετά σκουπίδια στο χώρο. Αλλος ένας κάνει το ποτάμι που κουβαλά με τα νερά τα σκουπίδια και τα ρίχνει στη λίμνη. Δηλαδή στο διαδραστικό παιχνίδι μέσα στην τάξη τα παιδιά καλούνται να ταυτίσουν τη μόλυνση του περιβάλλοντος, τον ανόητο που πατά φωλιές και πετά σκουπίδια με τον κυνηγό. Με αποτέλεσμα να έρχεται αντιμέτωπος ο έρημος γονιός-κυνηγός για δεύτερη συνεχόμενη σχολική χρονιά με το σχολείο του παιδιού και να προσπαθεί εκ νέου να το πείσει ότι δεν είναι ένας άξεστος κι αγροίκος.
Δ’ Δημοτικού: Στη συγκεκριμένη τάξη όταν το παιδί είναι πια 9 ετών και για δύο σχολικές χρονιές έχει «εκπαιδευθεί» για το «κακό κυνήγι», ξαφνικά γίνεται το θαύμα! Στο βιβλίο της Μελέτης Περιβάλλοντος στη σελίδα 65 αναφέρεται ότι «το παράνομο κυνήγι οδηγεί στην εξαφάνιση διαφόρων ζώων όπως είναι το ζαρκάδι, το ελάφι και το αγριογούρουνο». Οι συγγραφείς στο συγκεκριμένο σημείο είναι εν μέρει σωστοί, αφού όντως το παράνομο κυνήγι είναι ο εχθρός όχι μόνο της φύσης, του δάσους και των θηραμάτων, αλλά είναι και ο απόλυτος εχθρός του ίδιου του παραδοσιακού κυνηγιού. Πού έγκειται όμως το λάθος; Διεθνείς επιστημονικές μελέτες αναφέρουν πως το ενδημικό είδος που αναπαράγεται ταχύτατα και είναι δύσκολο οι πληθυσμοί του να υποστούν βλάβη (έστω και από το παράνομο κυνήγι) είναι ο αγριόχοιρος (Sus scrofa). Οπότε και εδώ, για τρίτη χρονιά ο κυνηγός-γονιός πρέπει να αντιπαρατεθεί με το σχολείο, προσπαθώντας να εξηγήσει στο παιδί του τι ακριβώς συμβαίνει.
Οσοι υπογράφουν τα παιδαγωγικά βιβλία σίγουρα δεν είναι άτομα άσχετα με το θέμα. Οι περισσότεροι είναι δάσκαλοι, καθηγητές πανεπιστημίων, φιλόλογοι και σχολικοί σύμβουλοι. Κατά την ταπεινή μας άποψη αυτοί οι άνθρωποι είναι υπέρ το δέον γνώστες της μοντέρνας παιδαγωγικής και του τρόπου διδασκαλίας στην εκάστοτε εκπαιδευτική βαθμίδα. Κι όμως, στους συγγραφείς αυτούς διαφεύγει όπως φαίνεται ότι το κυνήγι είναι μια νόμιμη δραστηριότητα, με τεράστια παράδοση στον ελληνικό χώρο, που γίνεται από τουλάχιστον 300.000 πολίτες, στην πλειονότητά τους γονείς. Και διαφεύγει επίσης η φιλοπεριβαλλοντική δράση των κυνηγών και των οργανώσεών τους, όπως και η διεθνής παραδοχή (και σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ενωσης) ότι το ορθολογικό κυνήγι δεν είναι εχθρικό με το περιβάλλον. Αμέλεια, αφέλεια, προχειρότητα στη συγγραφή ή ιδεοληψία κατά του κυνηγιού; Τι ακριβώς να καταλογίσουμε;

Δάσκαλε, τι διδάσκεις;
Ο δάσκαλος κ. Δημήτρης Μεταξάς (κυνηγός και ο ίδιος) βρίσκεται τα τελευταία 11 χρόνια στις μαθητικές αίθουσες διδάσκοντας σε ένα δημοτικό σχολείο της επαρχίας. Αραγε, πώς νιώθει που είναι υποχρεωμένος να μεταφέρει στους μαθητές του τις ανακρίβειες των σχολικών βιβλίων;
«Ισως να μην είναι σωστό αυτό που κάνω, αλλά παίρνω θέση σε ό,τι γράφει το βιβλίο και σχολιάζω αρνητικά. Τα βιβλία όμως επιδέχονται κριτική, γιατί πολλοί απ’ τους συγγραφείς δεν έχουν μπει καν σε σχολικές αίθουσες και απ’ την άλλη δεν λαμβάνουν υπ’ όψιν τους ότι γράφουν βιβλία όχι μόνο για παιδιά των μεγαλουπόλεων αλλά και για παιδιά της επαρχίας που έχουν διαφορετικά βιώματα».
Ο συγκεκριμένος δάσκαλος έχει έρθει στη δύσκολη θέση από μαθητή του σε πιθανή ερώτηση τύπου «ο μπαμπάς μου, κύριε, που κυνηγά είναι δολοφόνος ή καταστρέφει τη φύση»; «Μέχρι στιγμής κάτι τέτοιο ευτυχώς δεν έχει συμβεί. Ομως έχει διαμορφωθεί μια κατάσταση που σιγά σιγά περνάει τη νοοτροπία ότι το κυνήγι ευθύνεται για όλα τα δεινά του περιβάλλοντος. Υπάρχει αντικυνηγετικό μένος».
Αν αρνηθεί ένα παιδάκι να κάνει την εργασία απ’ το τετράδιο εργασιών που μιλά κατά του πατέρα, του θείου ή του αδελφού του θα έχει πρόβλημα στον έλεγχό του και στον τελικό βαθμό του; Ο κ. Μεταξάς είναι κατηγορηματικός: «Ολοι κουβαλάμε μέσα μας ένα πλέγμα αξιών και λέμε ότι είμαστε ανοιχτόμυαλοι. Καλό είναι να έχουμε ανοιχτό μυαλό και στο θέμα του κυνηγιού και να μη δημιουργούμε πρόβλημα στα παιδιά των κυνηγών. Ευτυχώς το να αξιολογήσει κάποιος συνάδελφος αρνητικά ένα παιδί στις συγκεκριμένες εργασίες δεν είναι κάτι το σημαντικό για την επίδοσή του, αφού μπορεί η γενική εικόνα του να φανεί από τις εκατοντάδες εργασίες που γίνονται το σχολικό έτος μέσα στην τάξη και όχι από μια μεμονωμένη. Πάντως γεγονός είναι ότι αρκετοί συνάδελφοι έχουν διαμορφώσει αρνητική άποψη για το κυνήγι, χωρίς ουσιαστικά να το γνωρίζουν. Μετά από συζητήσεις δε με πάρα πολλούς συναδέλφους μου, κατάλαβα ότι τα συγκεκριμένα μαθήματα διδάσκονται με ιδιαίτερο στόμφο κατά του κυνηγιού».
Τελικά, όλοι οι δάσκαλοι γνωρίζουν την αλήθεια για τους κυνηγούς; «Οχι φυσικά. Πού να γνωρίζει για παράδειγμα ο δάσκαλος της Αθήνας ότι εμείς στην περιοχή μας έχουμε… πλημμύρα από αλεπούδες; Πλέον με το που μπαίνει σε κάποιο άρθρο ο πλαγιότιτλος “απειλούμενο είδος”, το μυαλό όλων πηγαίνει στο κυνήγι. Από πού κι ως πού είναι απειλούμενο είδος η αλεπού;».
Τι προτείνει ως δάσκαλος ότι πρέπει να γίνει για να μάθει όλος ο διδακτικός κόσμος την αλήθεια; «Πρέπει να γίνει διαμαρτυρία απ’ τις Κυνηγετικές Οργανώσεις εναντίον του υπουργείου Παιδείας, του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου και της συγγραφικής ομάδας των βιβλίων. Οι συγγραφικές ομάδες έχουν αμειφθεί αδρά για να γράφουν πράγματα που δεν τα έχουν καν διασταυρώσει». Ο κ. Μεταξάς πιστεύει ότι κάτι τέτοιο είναι εσκεμμένο για να περιθωριοποιηθούν οι κυνηγοί; «Θεωρώ ότι αυτές οι θέσεις στο άμεσο μέλλον θα χρησιμοποιηθούν κατά των κυνηγών, χτυπώντας όχι μόνο τα παιδιά αλλά και τους ίδιους τους γονείς».

Οι κυνηγετικές οργανώσεις θα αντιδράσουν;
Μετά την αποκάλυψη του «Τύπος-Κυνήγι» για το πώς «προβάλλεται» το κυνήγι στα σχολικά βιβλία, θεωρούμε δεδομένο ότι πρέπει να ακολουθήσει μια κινητοποίηση όλης της κυνηγετικής οικογένειας και κυρίως των στελεχών της και ειδικά της Κυνηγετικής Συνομοσπονδίας Ελλάδος. Είναι σημαντικό όχι μόνο να καταγγείλουν όλα όσα αποκαλύπτουμε αλλά και να διερευνήσουν σε πόσα άλλα σημεία των σχολικών βιβλίων τα παιδιά μας γίνονται θύματα αντικυνηγετικής προπαγάνδας. Δεν είναι άλλωστε τυχαίο που όλοι οι γονείς- κυνηγοί που μίλησαν για το θέμα, μετά την αρχική έκπληξη, εξέφρασαν τη διάθεση τους να κινηθούν νομικά…
ΠΗΓΗ: Ελεύθερος Τύπος «Κυνήγι» Τετάρτη 3 Μαρτίου 2010


Και ένα παράδειγμα για την "εκπαίδευση" στο σπίτι....



ΗΠΑ: Σκότωσε τη γιαγιά του αντιγράφοντας video-game

Ένα 8χρονο αγόρι πυροβόλησε σκόπιμα και σκότωσε την 90χρονη γιαγιά του μετά από ένα βίαιο βιντεοπαιχνίδι που έπαιζε.

ΗΠΑ: Σκότωσε τη γιαγιά του αντιγράφοντας video-game
Η ηλικιωμένη γυναίκα, Μαρί Σμούθερς, βρέθηκε με ένα τραύμα από σφαίρα στο κεφάλι στο σπίτι της στο Σλόθερ της Λουιζιάνας, σύμφωνα με το σερίφη της περιοχής.

Το αγόρι, ισχυρίστηκε αρχικά στους αστυνομικούς πως πυροβόλησε κατά λάθος τη γιαγιά του, ενώ έπαιζε με ένα πυροβόλο όπλο. Μετά τις έρευνες όμως των αξιωματούχων, αποδείχθηκε τελικά ότι επρόκειτο για ανθρωποκτονία.

Το αγόρι δε θα αντιμετωπίσει τις κατηγορίες, καθώς σύμφωνα με τη νομοθεσία της Λουιζιάνα, παιδιά κάτω των 10 ετών απαλλάσσονται από τις ποινές.

Πριν από το περιστατικό, η γιαγιά παρακολουθούσε τηλεόραση στο σαλόνι του σπιτιού, ενώ το αγόρι έπαιζε ένα βιντεοπαιχνίδι στο οποίο οι παίκτες πυροβολούν ανθρώπους, όπως ανακοίνωσε το γραφείο του σερίφη.

«Παρά το γεγονός ότι το κίνητρο της δολοφονίας δεν έχει ακόμη διευκρινιστεί, οι ερευνητές ανακάλυψαν ότι το παιδί έπαιζε ένα ρεαλιστικό παιχνίδι που ενθαρρύνει τη βία και επιβραβεύει τους παίκτες που σκοτώνουν ανθρώπους, λίγα μόλις λεπτά προτού συμβεί η δολοφονία» αναφέρει η δήλωση.
Πηγή: CNN   http://www.ethnos.gr/

Δείτε και αυτό...

Τέλος κεφαλαίου.

(Το παρακάτω το είχα γράψει όταν πήρα την απόφαση να γυρίσω Ελλάδα. Δεν ξέρω γιατί δεν το δημοσίευσα. Ποτέ όμως δεν είναι αργά για να πεις ...