08 August 2013

"Η τέχνη του κυνηγιού" από Αντώνης Μπληζιώτης

http://www.ethnos.gr/

Την επόμενη φορά που θα πετάξετε μακριά μια πέτρα με το χέρι σας, θα πρέπει να ξέρετε ότι το οφείλετε στο... κυνήγι.

Σύμφωνα με τους επιστήμονες του αμερικανικού Πανεπιστημίου Τζορτζ Ουάσιγκτον, ο άνθρωπος είναι το μόνο πλάσμα στον πλανήτη που μπορεί να εκτοξεύει αντικείμενα σε μακρινή απόσταση και με μεγάλη δύναμη. Πώς απέκτησε αυτήν τη δυνατότητα;
Η τέχνη του κυνηγιού
Από τους προγόνους μας που κυνηγούσαν μαμούθ. Αν οι πρόγονοί μας δεν έκαναν τόσο καλά αυτές τις κινήσεις, λένε οι επιστήμονες, δεν θα κατάφερναν να σκοτώνουν μεγάλα ζώα, ώστε να τρώνε πολύ και καλό κρέας, με αποτέλεσμα να μεγαλώσει ο εγκέφαλος και να αναπτυχθούν γνωσιακές ικανότητες όπως αυτή της ομιλίας! Το διαβάσατε καλά; Αν οι πρόγονοί μας δεν κυνηγούσαν μεγάλα θηλαστικά, εμείς δεν θα μιλάγαμε. Και όχι μόνο αυτό.
Οι μύες των ώμων που παράγουν την κινητήριο δύναμη για τη ρίψη αντικειμένων άρχισαν να αποκτούν αυτή την ικανότητα στην εποχή του Homo Erectus, σύμφωνα με τους ερευνητές.
Τότε οι πρόγονοί μας άρχισαν το συστηματικό κυνήγι μεγάλων ζώων, προκαλώντας αλλαγές στην ανατομία τους. Για τις ανάγκες της έρευνας οι επιστήμονες χρησιμοποίησαν τρισδιάστατη κάμερα σε αθλητές του μπέιζμπολ, όπου διαπίστωσαν, ότι ο ανθρώπινος ώμος μιμείται τη σφεντόνα τη στιγμή της βολής, αποθηκεύοντας και απελευθερώνοντας μεγάλες ποσότητες ενέργειας.
Το ίδιο συμβαίνει και στους αθλητές του ακοντίου, που χρωστούν τη δύναμη και την ακρίβεια της βολής τους στους προγόνους μας που κυνηγούσαν μαμούθ.
Ο κατά πολύ δυνατότερος χιμπαντζής(5 φορές) μπορεί να πετάξει μια μπάλα με ταχύτητα ίση με αυτήν ενός 12χρονου παίχτη του μπέιζμπολ.
Αν οι μακρινοί πρόγονοί μας δεν κυνηγούσαν για να επιβιώσουν -και κατ' επέκταση να βελτιώσουν τη διατροφή τους- όχι απλώς δεν θα μιλούσαμε, αλλά θα ήμασταν ακόμη πάνω στα δέντρα!
Ερευνα για πολλούς αποδέκτες...
Αντώνης Μπληζιώτης
bliziotis@pegasus.gr

Δείτε και αυτό...

Τέλος κεφαλαίου.

(Το παρακάτω το είχα γράψει όταν πήρα την απόφαση να γυρίσω Ελλάδα. Δεν ξέρω γιατί δεν το δημοσίευσα. Ποτέ όμως δεν είναι αργά για να πεις ...