09 September 2013

Περί τραμπουκισμού ο λόγος

Ζούμε μια εποχή, που ο καθένας έχει αποκτήσει φωνή και τσαμπουκά. Πίσω από μια οθόνη, ένα σύλλογο, μια ομάδα μπορεί να εκτοξεύει απειλές, να διασύρει δημόσια, να τρομοκρατεί στο όνομα της αγάπης, της φιλευσπλαχνίας, του πατριωτισμού. Ο καθένας έχει γίνει σταυροφόρος αυτών που πιστεύει, καταπατώντας ελευθερίες που για να αποκτηθούν έχουν περάσει αιώνες.

Είτε μιλάμε για πατριώτες που θέλουν να διώξουν τους κακούς μετανάστες από τη χώρα μας αφού στο μυαλό τους είναι υπεύθυνοι για το κακό στην Ελλάδα, ξεχνώντας το "τζάμπα" εργατικό δυναμικό που χρησιμοποιούσαν στα χωράφια τους, στα μαγαζιά τους, στα μπουρδέλα τους, είτε πρόκειται για φιλόζωους που αφού έκαναν το σπίτι τους σκυλάδικο, μαζεύοντας κάθε λογής σκύλο, γάτα, πουλί, θέλουν να το επιβάλουν και για όλους τους άλλους. Όποιος πάει αντίθετα με αυτά που αυτοί πιστεύουν ότι είναι σωστά λιθοβολούνται και κρεμιούνται στη δημόσια θέα..όχι της πλατείας γιατί αυτή είναι μικρή, αλλά στη σελίδα τους στο διαδίκτυο. Του πούστη! Η σελίδα με τα 100.000 like είναι ότι πρέπει για διασυρμό! Όλοι αυτοί είτε μάχονται για την πατρίδα, είτε για τα ζώα, είτε για τη διάσωση του κουνουπιού "sta-rhidi-amou" της Αφρικής, για εμένα έχουν ένα όνομα: 

ΤΡΑΜΠΟΥΚΟΙ.

Διασώστες του κώλου που το μόνο που τους νοιάζει είναι να βγάλουν το μίσος που έχουν μέσα τους επειδή τους έδερνε ο μπαμπάς τους, επειδή δεν τους βύζαξε η μάνα τους, επειδή όταν ήταν μικροί τους έδερναν στο σχολείο και γι αυτό πήγαν στα γυμναστήρια να κάνουν μούσκουλα, επειδή τις παράτησε ο γκόμενος και έμειναν αγκαλιά με το σκυλί, το γατί, το παπαγάλο, επειδή δεν έχουν παιδιά, επειδή ... πουλάει. Στην εποχή μας αν θα πεις ότι είσαι σε φιλοζωική, υπέρ της κατάργησης του κυνηγιού, υπέρ της νομιμοποιήσης του sex με τα ζώα, οι αγάμητες πέφτουν βροχή. Και δεν χρειάζεται να είναι και η greenpeace (αλήθεια που είναι αυτή??? κόπηκαν τα φράγκα και τελείωσε ο εθελοντισμός?). Η τοπική της Κωλοπετινίτσας αρκεί. Αν πεις ότι είσαι χορτοφάγος, σποροφάγος, σκατοφάγος και αυτό μετράει..... Δείχνει ευαισθησία...όπως τo κείμενο παρακάτω σταυροφόρου κατά του κυνηγιού και λάτρης της φυσικής ζωής και χορτοφαγίας:

Και που λέτε, εκεί που βολτάρω στο φατσοβιβλίο, που κάνω like σε καλοκαιρινές φωτογραφίες φίλων, που κοινοποιώ υιοθεσίες αδέσποτων, που τα λέω με τους συμμαθητές
μου, τσουπ! βλέπω μία φωτό που με έκανε να αναφωνήσω «επιτέλους ένας αληθινός άντρας!».


"Ναι, φίλες μου, ένα γνήσιο αρσενικό, απ’ αυτά που θες να σε βάλουν κάτω εδώ και τώρα.
Με την καραμπίνα του, τα ωραία σέξι ρούχα παραλλαγής, την τζιπάρα του και το αποκορύφωμα, ω, ναι! Το αποκορύφωμα: θηράματά απλωμένα πάνω στο καπό! Λαγοί, πέρδικες, αγριογούρουνα!
Αγοράρα μου, έχω απανωτούς οργασμούς και μόνο που σε βλέπω να στέκεις περήφανος για το κατόρθωμα σου.
Τρέμουν τα πόδια μου, η ραχοκοκαλιά μου, μου τρέχουνε τα σάλια, τραβάω τα κοτσίδια μου και χάνω τη μιλιά μου.
Πιπέρι θα βάλω στο στόμα αυτών που λένε ότι οι κυνηγοί είναι ανώμαλοι και διεστραμμένοι. Ντροπή παλιόπαιδα!
Οι κυνηγοί παλιόπαιδα, δεν είναι ανώμαλοι.
Ανίκανοι μπορεί να είναι, και μικροτσούτσουνοι μπορεί να είναι, και αγάμητοι μπορεί να είναι, αλλά, αν εξαιρέσουμε όλα αυτά, είναι και γνήσια αρσενικά.
Γιατί μόνο ένα γνήσιο αρσενικό θα σκότωνε ανυπεράσπιστα ζωάκια και θα τα μοστράριζε για μαγκιά. Αφού δεν μπορεί να μοστράρει κάτι άλλο;
Να βγάλει το μόριο το ανύπαρκτο να δείχνει; Θα γελάνε μέχρι και οι πυγολαμπίδες.
Να παραδεχτεί στον περίγυρο ότι δεν του σηκώνεται; Θα πέσει κράξιμο στο καφενείο.
Να πάει με γυναίκα; Θα φάει κέρατο ελαφίσιο.
Οπότε τι να κάνει το αρσενικό το δόλιο να φανεί;
Μυαλό δεν έχει να μιλήσει, να το κλέψει με την εξυπνάδα του ας πούμε, πονόψυχος δεν είναι να ασχοληθεί με αναξιοπαθούντες, τον σιχαίνονται οι πιο πολλοί που είναι κτήνος και σκοτώνει, άρα τι του μένει; Να εκμεταλλευτεί τα αθώα ζώα.
Οι ανίκανοι κάνα κοτσίφι, καμιά τσίχλα, καμιά πέρδικα. Οι μικροτσούτσουνοι κάνα λαγό και οι φτυσμένοι εντελώς από τα θηλυκά μέχρι κι από τη μάνα τους, αγριογούρουνα.

Φυσικά, αστειεύομαι.
Όλα τα καθαρίζουν οι σκατόψυχοι, γιατί έχουν όλα τα προσόντα μαζεμένα.
Και πάνω απ΄ όλα όμως, έχουν θάρρος. Με την καραμπίνα στο χεράκι θα κιοτέψει ωρέ ο άντρακλας;
Μην κοιτάτε που ενίοτε σκοτώνονται από λάθος μεταξύ τους, κατά βάθος αγαπιούνται και υποστηρίζονται. Είπαμε, είναι άνθρωποι φτυσμένοι, αν και άντρακλες συγχρόνως.

Βαράνε που λέτε απ΄ το πρωί, κι όταν τελειώσουν με το θάνατο, φορτώνουνε τα θύματα στο τζιπ. Αυτή είναι η άγια ώρα της φωτογραφίας.
Γι αυτή την πουτάνα τη φωτογραφία γίνονται όλα, μη νομίζετε.
Γιατί αν ήθελαν να φάνε κρέας τα ρεμάλια, θα πηγαίνανε απλώς στο ηλίθιο χασάπικο της γειτονιάς τους.
Τραβάνε τη φωτογραφία και ελπίζουν.
Θα κάτσει η ξανθιά η βλαχογκόμενα με το ξασμένο μαλλί και τα φούξια τα τσιμπουκόχειλα, που θα τη δει στο facebook και θα του κάνει like στη φωτογραφία;
Κι αν ναι, μαζί της θα του σηκωθεί ή τελικά να πάει στο γιατρό; Κι αν πάει στο γιατρό, υπάρχει σωτηρία ή είναι πεθαμένος σαν το αγριογούρουνο και δεν το παραδέχεται εντέλει;
Φτιάχτηκα πάλι η γυναίκα που ασχολήθηκα μαζί τους. Τέτοιο οργασμό, ούτε στην κόλαση.
Αλλά μην είμαι αχάριστη, υπάρχει και καλύτερος ακόμα οργασμός μ΄αυτά τα αντράκια.
Να βλέπω λέει τον κυνηγό με την καραμπίνα του βαθιά στον κώλο κι εγώ με το μαγιό, να του τραβάω φωτογραφίες.
Μια και σοβάρεψα, να πω ότι η περίοδος του κυνηγιού άρχισε στη χώρα μας.
Μπορεί οι δικοί μας κυνηγοί να μην έχουν τη χαρά να σκοτώσουν ελέφαντες ή τεράστιες αρκούδες, όμως ας μην αισθάνονται άσχημα.
Ο θάνατος που σκορπίζουν όλοι οι κυνηγοί, είναι ο ίδιος που θα γευτούν όταν έρθει και η δική τους ώρα να πεθάνουν.
Ας χορτάσουν ήλιο τα μάτια τους, γιατί θα έρθει και γι αυτούς η ώρα που βίαια θα στερηθούν το φως και τη ζωή, κάποια στιγμή που θα΄ ναι αμέριμνοι.
Όπως στερούν αυτοί το φως και τη ζωή από τα πλάσματα που αναπνέουν δίπλα τους αμέριμνα, χωρίς ποτέ να έβλαψαν κανέναν.
Σκατά στον τάφο σας καθάρματα, όταν θα έρθει και η δική σας ώρα." http://ordinarymortalgr.blogspot.ae/2012/09/blog-post_6.html

Τόση ευαισθησία έχουν οι τρυφερές υπάρξεις των φιλοζωικών και οικολογικών...
Αλλά παρασύρθηκα ..μιλούσα για τραμπούκους. Όπως το πρόσφατο δημοσίευμα σε όλα τα κανάλια, blog, ιστοσελίδες διάσωσης αδέσποτων που έμμεσα πασάρουν και τη διαφημισούλα του για κτηνιάτρους  τροφές, μπιχλιμπίδια. Είπαμε...πουλάει...

Δηλώνει ότι θα ακρωτηριάζει σκυλιά ο γνωστός πρώην καλαθοσφαιριστής








....και από κάτω τα σχόλια:

"Υποβλήθηκε από rania ........ ( ) στις Κυρ, 2013-09-08 01:10.
Προσωπικα τυπακι δε σε ξερω και πολυ σε λυπαμαι..και σε μια πιο δικαιη κοινωνια ή κατασταση θα σου ακρωτηριαζα οτι εξειχε (αν υπαρχει τελοσπαντων και κατι να σου εξεχει). Στο λογο μου. Φιλια. Ρανια."

"Υποβλήθηκε από Νατάσσα ( ) στις Κυρ, 2013-09-08 00:12.Είναι προκλητικότατος ??????? να του κόψουμε τα αυτιά και το πουλί του."

Γιά παραδειγματισμό θά μπορούσαν νά τού ακρωτηριάσουν αυτού τού κυρίου, κάποιο μέλος τού σώματός του, π.χ. τό πέος του έάν δέν είναι ήδη ακρωτηριασμένο από τήν έλληψη εγκεφάλου διότι εγκέφαλος καί γεννητικά όργανα συνδέονται. Καί ελλήψει εγκεφάλου δέν μπορούν νά υπάρχουν γεννητικά όργανα. Ο άνθρωπος έτσι κι αλλιώς έχει πρόβλημα αλλιώς δέν θά ήταν μπασκετμπωλίστρας. Ορθια μπαούλα τούς χαρακτηρίζω καί είναι."
....Να βάλω κι άλλα παραδείγματα? 
Δεν θαρρώ...είχα την εντύπωση ότι οι κυνηγοί είναι σκληροί άνθρωποι με μίσος, ίσως αγράμματοι, που δεν θα δίσταζαν να επιτεθούν σε όποιον τους ενοχλήσει...αντί αυτού βλέπω κυνηγούς να συγκρατούνται να μην ενδώσουν στις επιθέσεις που δέχονται όσων αφορά τα πιστεύω τους και τις αρχές τους. Ποτέ ,μα ποτέ στις συζητήσεις που διάβασα δεν είδα απειλή όπως: " θα σε τουφεκίσω", "θα σε σφάξω σα γουρούνι" η οτιδήποτε άλλο....αντιθέτως είδα διασυρμό ανθρώπων που ασχολούνται με το κυνήγι, απειλές, φωτογραφίες χωρίς την έγκριση τους, απειλές κατά των οικογενειών τους, απειλές ότι θα μοιράσουν χαρτάκια που θα λένε ότι είναι παιδόφιλοι, ότι είναι βιαστές, κτήνοι και ότι άλλο κατεβάζει η κούτρα "ανθρώπων" που η μοναξιά, η απομόνωση, η έλλειψη επαφής με τη φύση τους μετέτρεψε σε μισάνθρωπους στο όνομα της "αγάπης" για τα ζώα .....
Ποιος τελικά είναι ο τραμπούκος???
Έγραψε: +Κοινός Θνητός  (Όποιες απειλές παρακαλώ σχόλιο, κρατάω αρχείο τραμπούκοι)

Δείτε και αυτό...

Τέλος κεφαλαίου.

(Το παρακάτω το είχα γράψει όταν πήρα την απόφαση να γυρίσω Ελλάδα. Δεν ξέρω γιατί δεν το δημοσίευσα. Ποτέ όμως δεν είναι αργά για να πεις ...