06 November 2013

Αγαπημένες τοποθεσίες στην Ελλάδα.

Ένα από τα αγαπημένα μέρη στην Ελλάδα...
Όχι γιατί έχει αξία από κυνηγετική πλευρά, αλλά γιατί συνδυάζει ότι θα ήθελε να βλέπει γύρω του κάθε φυσιολάτρης. Δύσκολο πεδίο, με υψομετρικές αλλαγές, εναλλαγή κωνοφόρων και πλατύφυλλων δέντρων, φυλλοβόλων άλλα και αειθαλών. Τα μονοπάτια ελάχιστα από τα βοοειδή που βόσκουν εκεί τους καλοκαιρινούς μήνες,  και οι δρόμοι ανύπαρκτοι στη μεγαλύτερη έκταση του. Με εναλλαγή χρωμάτων ανάλογα την εποχή, με απεραντοσύνη. Σου δίνει την εντύπωση ότι όσο βαστούν τα πόδια σου μπορείς να το εξερευνήσεις. Κοιτώντας στον ορίζοντα χάνεσαι ανάμεσα από τις βουνοκορφές μακριά σου, και μαγεύεσαι από τις σκοτεινές γωνιές του δάσους από έλατο. Έχω χαθεί ώρες ανάμεσα από τα γέρικα έλατα, αναζητώντας τη "βασίλισσα" τέλος Οκτώβρη. Έχω περπατήσει χιλιόμετρα σπανού σε αναζήτηση της γκρέκα. Άλλες φορές με επιτυχία και άλλες μόνο με τις μυρωδιές και τα χρώματα του δάσους στην τσάντα. Τις περισσότερες χωρίς να συναντήσω άνθρωπο όλη μέρα και κάποιες άλλες ελάχιστους κυνηγούς οι τσοπάνηδες.Το έχω επισκεφτεί με όλες τις καιρικές συνθήκες, καλοκαίρι, φθινόπωρο, χειμώνα. Μετά τα πρώτα χιόνια είναι από δύσκολο μέχρι ακατόρθωτο να μπορέσεις να ανέβεις λόγω κακής κατάστασης δρόμου και το ύψος χιονιού. Βρίσκεται στην ανατολική πλευρά της Καστοριάς στα σύνορα με το Ν.Κοζάνης. Με +1000 μέτρα υψόμετρο, σου δίνει ενέσεις αποστειρωμένου  από ανθρώπινες δραστηριότητες αέρα.



 Το πιστό στις εξορμήσεις μου Suzuki...








 Η κορυφή Νταούλι...










 Στο βάθος οι χιονισμένες κορυφές της Πίνδου...


Ένα κομμάτι από τη λίμνη της Καστοριάς...





 Από τέτοια περιοχή δεν λείπουν τα μεγάλα θηλαστικά όπως η αρκούδα, ο αγριόχοιρος, το ζαρκάδι και ο λύκος. Εφόσον αποφασίσεις να διανυκτερεύσεις στη περιοχή να γνωρίζεις ότι η επαφή με κάποια από αυτά είναι σίγουρη...



Δείτε και αυτό...

Τέλος κεφαλαίου.

(Το παρακάτω το είχα γράψει όταν πήρα την απόφαση να γυρίσω Ελλάδα. Δεν ξέρω γιατί δεν το δημοσίευσα. Ποτέ όμως δεν είναι αργά για να πεις ...