01 December 2013

Περί κυνηγετικού ρουχισμού.

Πριν κάποια χρόνια, όταν άρχισαν να μπαίνουν στη στη γκαρνταρόμπα του κυνηγού τα ειδικά παντελόνια, μποτάκια, γιλέκα, όταν αρχίσαμε να συνειδητοποιούμε δειλά δειλά ότι η στρατιωτική αρβύλα δεν είναι και ότι καλύτερο για πολύωρο περπάτημα, είχα βρεθεί σε γνωστό και αξιόλογο μαγαζί κυνηγετικών ειδών, ψάχνοντας να βρω, και εγώ δεν θυμάμαι τι... Τη προσοχή μου είχαν τραβήξει...οι κάλτσες οι οποίες αν και κάλτσες έδειχναν εντυπωσιακές! Πόσο εντυπωσιακές μπορεί να είναι ένα ζευγάρι κάλτσες αλλά θυμάμαι ότι μου είχε κάνει εντύπωση η ποιότητα που είχαν στην αφή, όπως επίσης το βιβλιαράκι που τις ακολουθούσε κρεμασμένο πάνω τους με οδηγίες χρήσης!!! Οδηγίες χρήσης για τις κάλτσες!!! Ο πωλητής βλέποντας τότε το ενδιαφέρον μου με είχε πλησιάσει και είχε αρχίσει να μου λέει για αλουμίνια, διαστημικά υλικά, με εξωτικά ονόματα, μπερδεύοντας με για το τι μιλάμε. Για κάλτσες η ... αυτοκίνητο?


Τυχαία φώτο

Εν πάση περιπτώση, ρωτώντας τελικά την τιμή (45 ευρώ) είχα πάθει θυμάμαι ένα ψιλοέμφραγμα αλλά υπέπεσα στον πειρασμό, αν και σνομπάριζα όλα αυτά τα "ειδικά" ρούχα και τις είχα αγοράσει...Μη πιστεύοντας μέσα μου τον πωλητή σε όλα αυτά που μου είχε αραδιάσει για προστασία μέχρι τους -50 , καλύτερο κράτημα των αστραγάλων κτλ.

Δεκέμβρης μήνας, με θερμοκρασίες κοντά στο μηδέν, με βρίσκει να πηγαίνω πόντα-πόντα μια πανέξυπνη μπεκάτσα η οποία δουλεύει ψιλό γαζί εμένα αλλά και το σκυλί μέσα σε ένα καθαρό ρέμα, με αρκετή κλήση, η οποία κατέληγε σε τρεχούμενο νερό. Προχωρούσαμε στο χείλος από το μικρό ρυάκι με συνεχόμενες φέρμες του σκύλου αλλά λόγω του καθαρού το πουλί δεν κρατούσε και έκανε σηκώματα αρκετά μακρυά από το σκύλο και φυσικά εμένα. Με ανάγκαζε να πηδώ συνεχώς το ρυάκι με κίνδυνο να γλιστρήσω και να πέσω στο νερό. Και φυσικά έτσι και έγινε. Σε μιά φέρμα του σκύλου προσπαθώντας να πάρω καλή θέση, δεν πρόσεξα το βράχο στον οποίο πάτησα, γλίστρησα και βρέθηκα όρθιος μεν αλλά μέχρι το γόνατο μέσα στο νερό. Βλαστημώντας γιατί θα έπρεπε να παρατήσω το κυνήγι και να γυρίσω πίσω, βγήκα από το νερό νιώθοντας τα δάχτυλα μου να κολυμπούν μέσα στα μποτάκια, προσπαθώντας να σκεφτώ τον ταχύτερο δρόμο προς το αυτοκίνητο.
Η θερμοκρασία όπως είπα κοντά στο μηδέν και το παγωμένο νερό στα πόδια μου μου έφερνε ανατριχίλες μέχρι το σβέρκο.Στο μυαλό μου γυρνούσαν κρυοπαγήματα, χιονίστρες και όλα τα άσχημα. Κάνοντας μερικά βήματα το νερό ξεπηδούσε από τις τρύπες κορδονιών με χαρακτηριστικό ήχο. Προς στιγμήν είχα σκεφτεί να βγάλω τα παπούτσια και να αδειάσω το νερό αλλά τελικά δεν το είχα βρει καλή ιδέα και συνέχισα για λίγο ακόμη...

Μέσα στα δέκα μέτρα που περπάτησα είχα πάψει να νιώθω το κρύο στα πόδια μου! Δια "μαγείας" το παγωμένο νερό είχε ματατραπεί σε ζεστό το οποίο δεν με ενοχλούσε καθόλου! Είχα συνεχίσει το κυνήγι ανενόχλητος για άλλες δυο ώρες κάτι που πιστεύω δεν θα το είχα καταφέρει αν δεν φορούσα εκείνη τη μέρα τις "εξωτικές" κάλτσες. 

Από εκείνη τη στιγμή κατάλαβα ότι σε όλα τα είδη κυνηγιού υπήρχε μια αλλαγή την οποία δεν ήθελα να δω, κολλημένος στην παράδοση που ήθελε τον κυνηγό με γαλότσες, στρατιωτικό παντελόνι και χιτώνιο. Μέχρι εκείνη τη στιγμή πίστευα ότι η αγορά ρουχισμού μόνο για το κυνήγι ήταν σπατάλη και τρόπος εντυπωσιασμού. Και φυσικά μπορείς να κυνηγήσεις χωρίς το πανάκριβο μποτάκι, τα ισοθερμικά, την super κάλτσα , το λειτουργικό μπουφάν. Το έχω κάνει. Αλλά ... στα δύσκολα αυτά θα δείξουν την αξία τους και εσύ το σεβασμό στον εαυτό σου και σε αυτό που κάνεις...   

+ Κοινός Θνητός

Δείτε και αυτό...

Τέλος κεφαλαίου.

(Το παρακάτω το είχα γράψει όταν πήρα την απόφαση να γυρίσω Ελλάδα. Δεν ξέρω γιατί δεν το δημοσίευσα. Ποτέ όμως δεν είναι αργά για να πεις ...