04 March 2014

Η πίστη




Ίσως την έχασα όταν κατάλαβα ότι μόνος σου πρέπει να παλέψεις να βγεις στην επιφάνεια, όταν μόνο το χέρι έχει μείνει έξω από το νερό. Δεν μπορώ να πω όμως ότι δεν πιστεύω. Πιστεύω στον άνθρωπο και στη δύναμη που αποκτά όταν όλα γύρω του δείχνουν ότι δεν υπάρχει ελπίδα. Όταν όλα δείχνουν ότι είναι χαμένος κόπος. Πιστεύω σε αυτά που μπορεί να κάνει μόνος του , αλλά και σαν ομάδα. Η ιστορία έχει αμέτρητα παραδείγματα να μας δώσει ... 

Κάποια στιγμή στο παρελθόν είχε πέσει στα χέρια μου ένα βιβλίο κάποιου Αμερικάνου συγγραφέα του όποιου δεν θυμάμαι το όνομα, αλλά αυτά που έγραφε. Εξιστορούσε την εποχή που στην Αμερική είχαν αρχίσει να ξεφυτρώνουν προφήτες. Έγραφε πολλές ιστορίες για διαφόρους που κατάφερναν να δημιουργήσουν ολόκληρα κινήματα ταξιδεύοντας από πόλη σε πόλη και κηρύσσοντας με το δικό τους τρόπο το λόγο του Θεού. Στο τέλος του βιβλίου ανέφερε κάτι το οποίο μου έμεινε χαραγμένο στη μνήμη μου.

"Σημασία τελικά δεν έχει σε τι και ποιο πρόσωπο πιστεύεις, αλλά η πίστη."

Και προσωπικά αυτή πιστεύω ότι είναι η πηγή από την οποία ο άνθρωπος αντλεί τη δύναμή του για να κατορθώσει τα ακατόρθωτα. Στη πίστη στο Θεό, στον Βούδα, στον Μωάμεθ, στο ήλιο, στην αγελάδα, καταφέραμε να ανταπεξέλθουμε στα τόσα που έχουν χτυπήσει την ανθρωπότητα. Ίσως ακούγομαι άθεος, ίσως είμαι. Ίσως τελικά δεν χρειάζομαι να προσωποποιήσω τη πίστη μου αλλά μόνο να πιστέψω. Να πιστέψω ότι σαν ασθενής θα γίνω καλά, να πιστέψω ότι μπορώ να παλέψω απέναντι στα καθημερινά προβλήματα, να πιστέψω στη ζωή...   

+Κοινός Θνητός


Δείτε και αυτό...

Τέλος κεφαλαίου.

(Το παρακάτω το είχα γράψει όταν πήρα την απόφαση να γυρίσω Ελλάδα. Δεν ξέρω γιατί δεν το δημοσίευσα. Ποτέ όμως δεν είναι αργά για να πεις ...