27 May 2014

Σα να μη πέρασε μια μέρα...

Το "Σα να μη πέρασε μια μέρα" νομίζω ότι είναι πιο επίκαιρο από ποτέ...
και φυσικά αναφέρομαι στις πρόσφατες εκλογές. Είδατε κάτι διαφορετικό από αυτά που γινόταν δεκαετίες πριν? Τίποτα. Κάτι σε αφισσοκολήσεις έχει εξαφανιστεί, (ευτυχώς) αλλά η νοοτροπία το πανηγύρι (για πιο λόγο?) έμεινε το ίδιο. Καμιά ανατροπή, καμία έκπληξη, οι ίδιοι ψηφοφόροι που γκρίνιαζαν, φώναζαν, έβριζαν, πήγαν να ψηφίσουν ποιον? Αυτόν που θα φέρει την αλλαγή, τη κάθαρση, κατά τη γνώμη τους, ή αυτόν που θα τους βολέψει στη δουλίτσα των 500 ευρώ, θα νομιμοποιήσει το αυθαίρετο, θα τους διαγράψει το δάνειο. 
Σα να μη πέρασε μια μέρα... Ούτε τη δύναμη της ψήφου μας δεν γνωρίζουμε. Και να οι γιορτές και τα πανηγύρια από τους εκλεγέντες, και να οι χειραψίες και οι αγκαλιές. Μέχρι και ζεμπεκιά είδαμε αλλά αυτή τη φορά όχι από άντρα "μάγκα" αυτόν που τα έτρωγε και τα γλεντούσε χωρίς να μπορεί κανένας να τον ακουμπήσει, αλλά από γυναίκα. Και γύρω γύρω οι παρακούμπαροι να γλύφουν και να χειροκροτούν ποιαν? Αυτή που αύριο μεθαύριο θα κόβει από το καρβέλι του κοσμάκη για να ταΐσει τους μόδιστρους και τους αισθητικούς για τη πάρτη της.


             


 Ένα μεγάλο μπράβο μας αξίζει για τις επιλογές μας! Έτσι γιορτάζουν τις επιτυχίες οι ξύπνιοι! Και κάτσε φουκαρά να μετράς τα φραγκοδίφραγκα, συγνώμη ευρώ, να πληρώσεις, αυτά που οι εορτάζοντες δεν δίνουν σημασία... Πέρασε από το μυαλό μου μια εικόνα. Ο βασιλιάς να περνά πάνω στο άλογο του, φορτωμένος χρυσό και πανάκριβα ρούχα, κι από κάτω οι ρακένδυτοι, βρομιάρηδες  υπήκοοι να χειροκροτούν. Γιατί? ένας θεός ξέρει. Ένας Θεός ξέρει αυτή τη ριμάδα τη φώτιση που την έχει στείλει...

Να μαστέ γεροί, και του χρόνου... +Κοινός Θνητός 


Δείτε και αυτό...

Τέλος κεφαλαίου.

(Το παρακάτω το είχα γράψει όταν πήρα την απόφαση να γυρίσω Ελλάδα. Δεν ξέρω γιατί δεν το δημοσίευσα. Ποτέ όμως δεν είναι αργά για να πεις ...