06 May 2014

Μάθημα Ελλάδας...




Ήταν τελικά ένα καλό μάθημα... Αυτό όλο που έγινε στην Ελλάδα, η κρίση, η ανέχεια, το γιουχάισμα των πολιτικών προσώπων, η οργή, οι αγανακτισμένοι στους δρόμους. Μάθημα για το πόσο εύκολα το "βόλεμα" μετατρέπεται σε αγώνα για την επιβίωση, ταρακουνώντας ακούνητους σε σταθερές καρέκλες να ψάχνουν κλαδάκι να πιαστούν, ευκατάστατους να βγάζουν στο σφυρί το σπιτάκι και το μπακσέ της γιαγιάς προκειμένου να γλυτώσουν φορολογία. Πατριώτες να ξενιτεύονται με λιγότερα από αυτά που έπαιρναν στη πατρίδα. Αυτοκτονίες ανθρώπων για χρέη. Επαναστάτες να ξεχύνονται στους δρόμους διαλαλώντας τη νέα τάξη πραγμάτων. Ήταν μάθημα... Αλλά όχι το μάθημα που πήρα εγώ... 

Τέσσερα χρόνια μετά το "μπαμ" έχω την εντύπωση ότι όλα περάστηκαν στο χρονοντούλαπο σα κακιά ανάμνηση. Αυτά που βρίζαμε τα δυο-τρία προηγούμενα χρόνια, τρέχουμε να τα αναστήσουμε ξανά. 

Τυχαία πέρασα εμπρός από κάποιο πολιτικό γραφείο ενός, δεν θυμάμαι ούτε παράταξη, ούτε όνομα. Ρεύμα, Ποτάμι, Ρυάκι, Φυτό κάτι... Και που να το θυμάμε άλλωστε, στη πολιτική έχουν ξεφυτρώσει καινούργια πρόσωπα και κόμματα, σα τα ραδίκια της άνοιξης. Όλοι βαπτίζονται πολιτικοί ταγμένοι στη σωτηρία του τόπου. 
Στη αρχή νόμισα ότι μοιράζουν φαγητό. Αυτός ήταν τελευταίως ο κύριος λόγος που θα έβλεπες κοσμοσυρροή τα τελευταία χρόνια. Αλλά...δεν ήταν. Ήταν επανάληψη αυτού που ζούσαμε πριν καμιά δεκαετία στη Ελλάδα του βολέματος, που αντί να βγεις στη γύρα να ψάξεις δουλειά, ακόνιζες τη γλώσσα σου και έτρεχες να γλείψεις το κάθε πολιτικό να βολέψει εσένα, το παιδί σου, το εγγόνι σου, σε μια μόνιμη δουλίτσα εφ όρου ζωής.

Αυτό είναι και το μάθημα που μας έδωσε η Ελλάδα της κρίσης. Μετά από τη κλάψα και την μιζέρια, μετά την αναγκαστική δίαιτα που περάσαμε για να χάσουμε τα κιλά που είχαμε φορτωθεί από την μόνιμη καρέκλα που ήμασταν καθισμένοι τόσα χρόνια, με νέες δυνάμεις και καλύτερη σιλουέτα, βγαίνουμε στο κυνήγι της νέας καρέκλας με όρεξη και δυναμικότητα!

Γι αυτό: MHN ΦΤΥΝΕΙΣ ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΘΑ ΓΛΕΙΨΕΙΣ!!!... το μάθημα της δεκαετίας.

+Κοινός Θνητός 


Δείτε και αυτό...

Τέλος κεφαλαίου.

(Το παρακάτω το είχα γράψει όταν πήρα την απόφαση να γυρίσω Ελλάδα. Δεν ξέρω γιατί δεν το δημοσίευσα. Ποτέ όμως δεν είναι αργά για να πεις ...