07 July 2014

Ιστορία μιας φωτογραφίας

Στα χρόνια που πέρασαν αναλογίζομαι αν έχω νιώσει πιότερο ευτυχισμένος απ' όταν ήμουν παιδί. Όσα κι αν έχω βιώσει, όσα κι αν έχω αποκτήσει, πάντα οι αναμνήσεις από όταν ήμουν παιδί μου ζωγραφίζουν χαμόγελο στο πρόσωπο. Σαν αυτό στη φωτογραφία. Μπορεί να μην είχαμε αυτά που έχουν τα σημερινά παιδιά για παιχνίδια, όχι γιατί είμασταν φτωχοί, αλλά γιατί οι γονείς μας πίστευαν ότι η υπερβολή είναι περιττή. Μπορεί οι ασχολίες μας και οι γνώσεις μας σαν παιδιά να ήταν ''φτωχότερες'' από ότι των σημερινών, αλλά... μας άφησαν αναμνήσεις όμορφες και πλούσιες.




Στη φωτογραφία με το φίλο μου Γιάννη που δυστυχώς ''έφυγε'' νωρίς. Στην Ανάβυσσο του '73. Χαρούμενοι γιατί ο ''μεγάλος'' που τράβηξε τη φωτογραφία θα μας έβγαζε τη μπάλα από τα νερά. Ναι... Τότε ακόμα ανάμεσα στις μονοκατοικίες υπήρχαν αλάνες στις οποίες μετά από βροχή σχηματιζόταν λιμνούλες, σαν αυτή της φωτογραφίας, μαγνήτης για όλα τα παιδιά της γειτονιάς...

+Κοινός Θνητός 


Δείτε και αυτό...

Τέλος κεφαλαίου.

(Το παρακάτω το είχα γράψει όταν πήρα την απόφαση να γυρίσω Ελλάδα. Δεν ξέρω γιατί δεν το δημοσίευσα. Ποτέ όμως δεν είναι αργά για να πεις ...