07 October 2014

Παγκόσμια ημέρα των ζώων...



Η Παγκόσμια Μέρα των Ζώων δεν είναι ημέρα γιορτής


Η Παγκόσμια Ημέρα των Ζώων, που θεσπίστηκε το 1931 στη Φλωρεντία, ολοκληρώθηκε με τη διακήρυξη των δικαιωμάτων των ζώων στο Παρίσι το 1978. Από τότε πέρασαν χρόνια πολλά, αλλά λίγα άλλαξαν.

http://www.thetoc.gr/green/article/i-pagkosmia-mera-twn-zwwn-den-einai-imera-giortis

Έτσι τα ζώα σφάζονται για το κρέας και θυσιάζονται στο βωμό της ανθρώπινης κοκεταρίας για τα δέρματα και τις γούνες τους. Γίνονται πειραματόζωα όχι μόνο για ιατρικούς λόγους, αλλά για ό,τι πιο ανώφελο και ανόητο μπορεί να φανταστεί κάποιος. Θηρεύονται για χόμπι. Σκοτώνονται σε ανόητα έθιμα όπως οι ταυρομαχίες. Αναγκάζονται να χορεύουν πάνω σε σκαμπό στα τσίρκο μετά από βασανιστική ...εκπαίδευση. Φυλακίζονται για όλη τους τη ζωή σε δελφινάρια και κάγκελα ζωολογικών κήπων. Κακοποιούνται άγρια και καθημερινά και βρίσκουν βασανιστικό θάνατο γιατί το δικό μας το «ανώτερο» είδος θεωρεί ότι μπορεί να τα κάνει να υποφέρουν επειδή «είναι απλά ζώα;».



Κι όπως έλεγε και ο Γερμανός κοινωνιολόγος, φιλόσοφος και μουσικολόγος, Τέοντορ Αντόρνο: «Το Αουσβιτς ξεκινά κάθε φορά που κάποιος κοιτά ένα σφαγείο και σκέφτεται: είναι απλά ζώα!».{Έτσι... αυτοί οι "διανοούμενοι" οι οποίοι ξέχασαν από που προήλθαν, που ενώ ακολούθησαν τον μεγαλύτερο φονιά του κόσμου στα εγκλήματα του, μας οδηγούν με τα φιλοσοφικά τους λόγια για το ποιο είναι σωστό και ποιο όχι...}



Και επειδή η Παγκόσμια Μέρα των Ζώων δεν είναι γιορτή, ας θυμηθούμε μόνο τις τελευταίες κακοποιήσεις ζώων στην Ελλάδα, και ας διαβάσουμε τη διακήρυξη για δικαιωμάτων των ζώων απλά για να σκεφτούμε.

Προοίμιο:
Λαμβάνοντας υπόψη ότι η Ζωή είναι ενιαία, ότι όλα τα είδη έχουν κοινή καταγωγή και διαφοροποιούνται υπό το νόμο της εξέλιξης των ειδών, λαμβάνοντας υπόψη ότι όλα τα ζωντανά όντα έχουν φυσικά δικαιώματα και κάθε ζώο με νευρικό σύστημα έχει συγκεκριμένα δικαιώματα, λαμβάνοντας υπόψη ότι η περιφρόνηση ή και απλή άγνοια αυτών των φυσικών δικαιωμάτων είναι επιζήμια για τη φύση και επιτρέπει στους ανθρώπους να διαπράττουν εγκλήματα εναντίον των ζώων, δεδομένου ότι η συνύπαρξη των ειδών, προϋποθέτει την αναγνώριση εκ μέρους του ανθρωπίνου είδους, του δικαιώματος στη ζωή και των υπολοίπων ζώων και δεδομένου ότι ο σεβασμός των ζώων από τους ανθρώπους είναι αδιαχώριστος με τον αντίστοιχο σεβασμό ανθρώπου προς άνθρωπο,

Διακηρύσσεται ότι:
Άρθρο 1
Όλα τα ζώα γεννιούνται με ίσα δικαιώματα στη ζωή και στη δυνατότητα ύπαρξης. {όπως? η κατσαρίδα, το κουνούπι, ο αρουραίος, το φίδι, η σαύρα, κ,α,}

Αρθρο 2
Ο άνθρωπος οφείλει να σέβεται τη ζωή κάθε ζώου. Ο άνθρωπος ανήκει στο ζωικό βασίλειο {στη κορυφή του θα έλεγα} και δεν μπορεί να εξοντώνει ή να εκμεταλλεύεται τα άλλα είδη του ζωικού βασιλείου. Αντίθετα, οφείλει να χρησιμοποιεί τις γνώσεις για το καλό των ζώων. Κάθε ζώο δικαιούται φροντίδας, προσοχής και προστασίας από τον άνθρωπο. {τις γνώσεις τι πήρε εκ τρέφοντας, σκοτώνοντας, παρατηρώντας τα ζώα. Αν δεν το έκανε δεν θα υπήρχαμε. Σωστή διαχείρηση χρειάζεται όχι καθολικές απαγορεύσεις.... Η φροντίδα περιλαμβάνει και τα είδη που έγραψα παραπάνω?}

Άρθρο 3
Κανένα ζώο δεν πρέπει να υποβάλλεται σε κακομεταχείριση ή απάνθρωπη συμπεριφορά. Αν η θανάτωση ενός ζώου θεωρηθεί υποχρεωτική πρέπει να γίνει στιγμιαία, ανώδυνα και χωρίς καμιά πρόκληση αγωνίας του ζώου.

'Αρθρο 4
Κάθε ζώο δικαιούται να ζήσει στο φυσικό του χώρο (γη, θάλασσα, αέρας) και να αναπαράγεται σύμφωνα με τους φυσικούς νόμους. Η στέρηση ελευθερίας του ζώου ακόμη κι αν γίνεται για μορφωτικούς σκοπούς είναι αντίθετη προς τη διακήρυξη δικαιωμάτων αυτού. {Ο φυσικός χώρος μιας αγελάδας, ενός πρόβατου, είναι στα λιβάδια, κοντά σε δάση, σε ορεινές και ημιορεινές περιοχές, στα οποία επίσης ζουν και θηρευτές, όπως ο λύκος, και η αρκούδα. Δε νομίζω ότι μπορούν να ζήσουν μονοιασμένα αυτά, εκτός κι αν πιστεύουμε ότι η ευφυΐα τους είναι αντίστοιχη του ανθρώπου που έγραψε τους νόμους και τις απαγορεύσεις.Όσων αφορά την αναπαραγωγή, αν δεν ισχύει η στείρωση για τα σκυλιά ή τις γάτες, ή απλά η διαχείριση, το πρόβλημα των αδέσποτων θα διαιωνίζεται για πάντα.}

'Αρθρο 5
Κάθε ζώο που από παράδοση θεωρείται κατοικίδιο δικαιούται να ζήσει με το ρυθμό και τις συνθήκες ζωής και ελευθερίας που αντιστοιχούν στο είδος του. Η διαφοροποίηση αυτών των συνθηκών από τον άνθρωπο έχει σκοπούς κερδοσκοπικούς και είναι αντίθετη προς τη διακήρυξη.

'Αρθρο 6
Κάθε ζώο που αποτελεί σύντροφο του ανθρώπου έχει δικαίωμα διάρκειας ζωής ανάλογης με τη φυσική του μακροβιότητα. Η εγκατάλειψη ενός ζώου θεωρείται πράξη απάνθρωπη και εξευτελιστική.

'Αρθρο 7
Αναφορικά με τα ζώα που προσφέρουν τις υπηρεσίες τους στον άνθρωπο, η διάρκεια και η ένταση δουλειάς πρέπει να είναι σε λογικά πλαίσια, η διατροφή τους ικανοποιητική και η ανάπαυσή τους υποχρεωτική.{ Πως ακριβώς θα ζητήσουμε τη προσφορά εργασίας από ένα ζώο? Ας πούμε ένας σκύλος οδηγός τυφλών. Δεν περνάει εκπαίδευση? Το γνωρίζει από πριν αυτό που κάνει και μας το προσφέρει οικειοθελώς? Μια αγελάδα αρμέγεται μόνη της και μας προσφέρει το γάλα? Ένα πρόβατο κουρεύεται και μας δίνει οικειοθελώς το μαλλί?}

'Αρθρο 8
Οποιοσδήποτε πειραματισμός πάνω στα ζώα, ιατρικός, επιστημονικός, κ.λπ. αντιτίθεται προς τα δικαιώματα των ζώων, εφόσον προκαλεί πόνο σωματικό ή ψυχικό. Πρέπει να επιδιώκεται η αντικατάσταση του πειραματισμού πάνω στα ζώα, από άλλες υπάρχουσες τεχνικές.{Όπως παραδείγματος χάρη να κλωνοποιήσουμε ανθρώπους για πειραματόζωα, ή καλύτερα να πάρουν τη θέση των ζώων οι σωτήρες τους}

'Αρθρο 9
Τα ζώα που εκτρέφονται για τη διατροφή του ανθρώπου πρέπει να στεγάζονται, να τρέφονται, να μετακινούνται και να θανατώνονται χωρίς πρόκληση πόνου και αγωνίας.

'Αρθρο 10
Απαγορεύεται η εκμετάλλευση των ζώων για τη διασκέδαση των ανθρώπων. Η έκθεση ζώου και τα θεάματα που χρησιμοποιούν ζώα αποτελούν καταστρατήγηση της αξιοπρέπειας και του σεβασμού προς τη ζωή του ζώου. {Επιτρέπονται τα ρουχαλάκια σε σκυλάκια, γατάκια, πουλάκια. Οτιδήποτε κάνει το ζώο να μοιάζει με άνθρωπο... αυτό δε καταπατάει την αξιοπρέπεια του...}



'Αρθρο 11
Κάθε πράξη που χωρίς λόγο προκαλεί θάνατο ζώου είναι βιοκτονία, είναι έγκλημα απέναντι στη ζωή.{ Είναι πιστεύω σοβαρός λόγος να θηρεύω για να ταΐσω την οικογένεια μου αγνή τροφή κατευθείαν από τη φύση και όχι από τον κρεοπώλη.Είναι πιστεύω σοβαρός λόγος ο θάνατος του ποντικού γιατί μεταφέρει ασθένειες θανατηφόρες για εμάς τους ανθρώπους. Είναι πιστεύω σοβαρός λόγος η θήρευση αλεπούδων με σκοπό τη μείωση του πληθυσμού της όπου είναι αναγκαίο, γιατί είναι φορείς της λύσσας.}

'Αρθρο 12
Κάθε πράξη που προκαλεί θάνατο μεγάλου αριθμού άγριων ζώων αποτελεί γενοκτονία, έγκλημα απέναντι στο είδος. Η μόλυνση και οποιαδήποτε καταστροφή του φυσικού μας περιβάλλοντος οδηγούν στη γενοκτονία. { Ποιος κρίνει τον αριθμό? Τι σημαίνει μεγάλος η μικρός όταν στη περιοχή μου υπάρχουν χιλιάδες ποντίκια, και σε μια άλλη μερικά? Στην Αγγλία οι φάσες (περιστεροειδή) είναι καταστρεπτικά ενώ στην Ελλάδα δύσκολα στη θήρευση τους και μόνο στη μετανάστευση. Ο νόμος θα είναι καθολικός?}

'Αρθρο 13
Σεβασμός επιβάλλεται ακόμη και στο νεκρό ζώο. Κάθε σκηνή βίας στην τηλεόραση και το σινεμά, με θύματα ζώα πρέπει να απαγορευτεί και μόνο οι σκηνές που έχουν σκοπό να ενημερώσουν για τα δικαιώματα των ζώων οφείλουν να προβάλλονται {έτσι.. μονώνουμε το περιβάλλον ώστε να δημιουργηθούν ακόμη μεγαλύτερες ευαισθησίες. Ένα λιοντάρι, ένας λύκος, δεν χρησιμοποιεί μαχαιροπίρουνο, αλλά σκίζει με τα δόντια του την κοιλιά, και ξεκινά από τα "μαλακά". Χώνει το κεφάλι του στη φρέσκια σάρκα. Αυτή είναι η φύση, όχι χνουδωτά ζωάκια που αγαπιούνται μεταξύ τους. Το ένα είδος τρώει το άλλο χωρίς έλεος. Επειδή δεν τα βλέπουμε, εσκεμμένα, ακόμα και από κανάλια όπως το Animal Planet, έχουμε πιστέψει ότι όλα είναι αγαπημένα μεταξύ τους και μόνο ο άνθρωπος είναι θηρευτής και κακός...}

'Αρθρο 14
Οι οργανισμοί προστασίας και προάσπισης των ζώων πρέπει να αντιπροσωπεύονται από κάθε κυβέρνηση. Τα δικαιώματα του ζώου πρέπει να κατοχυρωθούν απ' τους νόμους, όπως ακριβώς και τα δικαιώματα του ανθρώπου.----



Φαντάσου λοιπόν μια πόλη με τα ποντίκια , τις γάτες, τις αγελάδες, τα σκυλιά να περιφέρονται ελεύθερα, να αφοδεύουν οπουδήποτε, να τρώνε ότι τρώμε... Δύσκολο? Γιατί? Αυτή δεν είναι η απόλυτη ελευθερία στη ζωή των ζώων?
Φαντάσου λοιπόν να πεθαίνει το παιδί σου από πανούκλα, τύφο, λύσσα γιατί ο ποντικός, που απαγορεύεται να σκοτώσεις, κατούρησε στο ψωμί σου, ή η μολυσμένη αδέσποτη γάτα με τον ιό της λύσσας το δάγκωσε.
Φαντάσου τις σοδειές σου να καταστρέφονται από μεταναστευτικά ορτύκια, τρυγόνια, φάσες, χήνες, κουνέλια και να μένεις νηστικός, γιατί δεν θα υπάρχουν στην αγορά, ή αν υπάρχουν θα είναι σε υψηλή χρηματική τιμή. Φυσικά, δεν θα μπορείς να πάρεις ούτε κρέας γιατί αυτοί οι νόμοι θα καταστήσουν ασύμφορη και ίσως παράνομη την εκτροφή οποιοδήποτε ζώου.
Φαντάσου να μην μπορείς να βγεις από το σπίτι γιατί τα μεγάλα αρπαχτικά, αυτά που θεωρούνται αυτή τη στιγμή είδος προς εξαφάνιση και παλεύουμε να τα κάνουμε περισσότερα, θα κυκλοφορούν ελεύθερα αφού ο μοναδικός εχθρός τους, θα είναι με δεμένα  χέρια... Φαντάσου να είσαι το ποντίκι εσύ, και το ποντίκι άνθρωπος...

Θέλω να πιστεύω, ότι αυτοί οι σταυροφόροι υπέρ της απόλυτης ελευθερίας των ζώων, έχουν ήσυχη τη συνείδηση τους απέναντι στους ανθρώπους που αυτή τη στιγμή, εν έτη 2014, δεν έχουν πρόσβαση σε πόσιμο νερό, σε ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, σε μια στέγη από λαμαρίνα για να προστατευτούν από τα καιρικά φαινόμενα, σε ένα τοίχο να τους προφύλαξη από τα τρωκτικά, φίδια, έντομα. Σίγουρα έχουν συμβάλει και βοηθήσει αυτούς τους ανθρώπους με υπέρμετρο ζήλο, οπότε ξεκίνησαν σταυροφορία να σώσουν τα ζώα.... Αλλά, είμαστε λίγο μακρυά από εκεί. Είμαστε χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά από εκεί που τη στιγμή που διαδηλώναμε για τη αδικοχαμένη Μάγκυ, ίσως ένα παιδί, ανήμπορο από την πείνα το έτρωγε σχεδόν ζωντανό ένα όρνιο... πέθαινε από δάγκωμα φιδιού και δεν υπήρχε αντίδοτο, έλιωνε στο πυρετό αλλά δεν υπήρχε ούτε παυσίπονο....
















Να κλάψω? για ποιον? Για τα χαμένα αδέσποτα, τις κοκαλιάρες γάτες? Ή τα σκελετωμένα "μαυράκια" που με μαγικό τρόπο εξαφανίστηκαν από τις οθόνες μας εδώ και χρόνια? Η μήπως καλύτερα για το μυαλό που "εκτρέφουμε" πλέον, γεμάτο ευαισθησίες για τη κότα, το σκύλο, τη γάτα, και όχι για τον πρόσφυγα, το γεννημένο με aids παιδί, το υποσιτισμένο, το γεννημένο καταδικασμένο σε πέντε χρόνια ζωής...


Αγαπώ και σέβομαι τα ζώα. Όχι όμως όπως αγαπώ και θέλω να σέβομαι τον άνθρωπο. Θα σκότωνα ένα ζώο για να ταΐσω ένα παιδί. Όχι όμως το αντίθετο...
Αυτή όλη η ανάλωση υπέρ των ζώων, εκεί μου πάει. "Βγάλτε μια λεκανίτσα με νερό έξω από το σπίτι σας για το αδέσποτο". Αλλά μη μπείτε στο κόπο να μάθετε πως μπορείτε να στείλετε ένα ευρώ για τα παιδιά που πεινούν. Να δώσετε ένα μπουκάλι νερό στον άστεγο της γειτονιάς.."Διαμαρτυρηθείτε για τα κακοποιημένα ζώα" αλλά όχι για τις άθλιες συνθήκες των ιδρυμάτων με ορφανά παιδιά....      +Κοινός Θνητός

Δείτε και αυτό...

Τέλος κεφαλαίου.

(Το παρακάτω το είχα γράψει όταν πήρα την απόφαση να γυρίσω Ελλάδα. Δεν ξέρω γιατί δεν το δημοσίευσα. Ποτέ όμως δεν είναι αργά για να πεις ...