20 December 2014

Χριστούγεννα 2002

Πολλές φορές άκουσα επικριτικά σχόλια, όταν σε μέρες θρησκευτικών εορτών φόρτωνα τον κυνηγετικό εξοπλισμό, και εξαφανιζόμουν για κάποιες ώρες. Άλλοι μου έλεγαν ότι  δεν κάνει να κυνηγάς, άλλοι ότι είναι αμαρτία, ότι τυχαίνουν ατυχήματα, ειδικά μέρα Χριστουγέννων, και γενικά κριτικές τις οποίες ποτέ δεν έλαβα υπόψη. Ο καθένας από εμάς, κυνηγούς ή μη, έχει βρει το Θεό κάπου. Έχει ανακαλύψει τη δύναμη της πίστης σε διάφορες καθημερινές ασχολίες. Προσωπικά τον δοξάζω κάθε φορά που βρίσκομαι ανάμεσα σε αιωνόβια δέντρα, παγωμένες πλαγιές, βραχώδη κορφές. Όταν είμαι μόνος μου ανάμεσα σε αυτό που μόνο Εκείνος θα μπορούσε να δημιουργήσει....




Έτσι και το μετά το μεσημεριανό Χριστουγεννιάτικο γεύμα του 2002, αποφάσισα να κάνω τη βόλτα μου παρέα με το σέττερ που είχα τότε, σε μέρος κοντινό και με όρεξη περισσότερο να μυρίσω τον χειμωνιάτικο αέρα παρά να βρω θήραμα. Το όπλο πιο πολύ διακοσμητικά παρά χρηστικά το πήρα μαζί, όπως και δυο τρία 7αρια φυσέκια που έτυχε να έχω στη τσέπη του μπουφάν.

Κατηφόρισα τη πλαγιά αφού έφτασα με το αυτοκίνητο, μέσα σε μια ησυχία απόκοσμη, αφού λόγο της ημέρας κανένας δεν κυκλοφορούσε στο βουνό. Όμως το απολάμβανα. Ακόμα και κάποια κοτσύφια που συνήθως έσπαζαν την ησυχία και αυτά είχαν βουβαθεί. Ο καιρός χιονιάς, γι αυτούς που δεν γνωρίζουν, κλειστός με χαμηλά σύννεφα, με θερμοκρασία λίγο πάνω από το μηδέν. Για το σκύλο όμως αυτή η μέρα δεν σημαίνει κάτι διαφορετικό από τις άλλες. Η έρευνα του με πάθος να αναζητά θήραμα, μπαινοβγαίνοντας στο πυκνό, χωρίς στάση. Κάποια στιγμή περάσαμε σε ποιο ανοιχτό πεδίο, με γέρικες βελανιδιές πάνω από τα κεφάλια μας. Σε μιά από αυτές καρφώθηκε με τα μάτια να μου δείχνει τη ρίζα της. Σε δευτερόλεπτα της φέρμας ένας λαγός, ξεπετάχτηκε και περισσότερο ενστικτωδώς επώμισα και τράβηξα τη σκανδάλη... Ο λαγός συνέχισε να τρέχει αφήνοντας πίσω του ένα συννεφάκι από τρίχες, πιάνοντας την ανηφόρα. Ο σκύλος συνέχισε καρφωμένος στη θέση του αλλά με το κεφάλι γυρισμένο σε μένα να με κοιτάει με απορία. Του έδωσα εντολή και ξεχύθηκε πίσω από τον ελαφρώς πιθανόν τραυματισμένο λαγό που τώρα είχε βγεί στο χωματόδρομο που βρισκόταν 50 μέτρα από πάνω μας. Τους ακολούθησα με τα μάτια όσο μπορούσα βλέποντας ότι η απόσταση μεταξύ τους μίκραινε, και δίνοντας μου ελπίδες ότι ίσως τον έπιανε. Μέσα στα επόμενα δευτερόλεπτα είχαν χαθεί και οι δυο τους προς άγνωστη κατεύθυνση. Κρατήθηκα και δεν σφύριξα στο σκύλο να γυρίσει αφήνοντας τον χρόνο να περνάει αργά, καθώς δεν μπορούσα να ξέρω την έκβαση της καταδίωξης....

Ανοίγω το δίκαννο, για να αφαιρέσω τον άδειο κάλυκα και στον ήχο του εξολκέα μια μπεκάτσα η οποία ήταν ένα μέτρο από εκεί που σηκώθηκε ο λαγός, απομακρυνόταν σε ευθεία πορεία. Θεώρησα ότι θα αποσπούσα τη προσοχή του σκύλου που βρισκόταν σε καταδίωξη και έτσι δεν πυροβόλησα. Αρκέστηκα να τη βλέπω να απομακρύνεται μέχρι που έβαλε ένα δέντρο ανάμεσα μας. Μου είχε φανεί και λίγο πλεονεξία ενώ ήδη έχω πιθανότητες να πάρω ένα θήραμα να επιδιώξω και άλλο.Η ώρα περνούσε και ο σκύλος δεν φαινόταν πουθενά. Πάνω από δέκα λεπτά και είχα αρχίσει να ανησυχώ για την έκβαση της καταδίωξης. Σε καμιά περίπτωση δεν θα ήθελα να χάσω το σκυλί που ακολουθούσε ένα τραυματισμένο θήραμα. Αποφάσισα να προχωρήσω στα ίδια χνάρια που είχαν φύγει...

Δεν περπάτησα παραπάνω από 50 μέτρα και εμφανίστηκε μπροστά μου, με τον λαγό να κρέμεται περήφανα από το στόμα του. Είχε κοντοσταθεί στα 10 μέτρα από εμένα, με τα αυτιά τεντωμένα, δείχνοντας ότι ίσως δεν με αναγνώρισε. Μόλις όμως άκουσε τη φωνή μου συνέχισε τη κάθοδο μέχρι που άφησε στα πόδια μου τον βαρύ για το στόμα του λαγό... Το θεώρησα δώρο. Δώρο από Εκείνον που τα έχει δημιουργήσει....

Όπως προείπα στην αρχή, έχω ακούσει για ατυχίες που έχουν συμβεί εκείνη τη μέρα, ατυχήματα, αναποδιές, και δεν ξέρω κι εγώ τι άλλο. Προσωπικά, δεν μου έχει τύχει κάτι κακό αλλά μόνο καλά. Και όταν λέω καλά δεν εννοώ το συμβάν παραπάνω που ήταν και το μοναδικό στα τόσα χρόνια που τυχαίνει να βγω Χριστούγεννα, αλλά θεωρώ καλά που είμαι υγιής και μπορώ να κυνηγώ κάθε χρόνο, ίσως χωρίς κάρπωση, αλλά γεμάτος με εικόνες και συναισθήματα από το μεγαλείο που έχει δημιουργήσει Εκείνος, για τον άνθρωπο....

Καλά Χριστούγεννα  Α.Προσαλέντης. 2014

Δείτε και αυτό...

Τέλος κεφαλαίου.

(Το παρακάτω το είχα γράψει όταν πήρα την απόφαση να γυρίσω Ελλάδα. Δεν ξέρω γιατί δεν το δημοσίευσα. Ποτέ όμως δεν είναι αργά για να πεις ...