10 May 2015

Ρωτάς που είμαι?

Που χάθηκα? Γιατί μειώθηκαν τα ιντερνετικά μου ίχνη?
Κάνω σχέδια... Ακροβατώ μεταξύ ονείρου και πραγματικότητας, αναμνήσεων και εμπειριών για να αποφασίσω πως θέλω να είναι η ζωή μου. Αυτή που μου μένει ακόμα. Στέρεψαν οι αναμνήσεις, οι εμπειρίες. Πως να γράψεις αν δεν ζήσεις.
Γι αυτό εξαφανίστηκα. Κουράστηκα να γράφω περασμένες εμπειρίες. Να σκαλίζω αναμνήσεις. Θέλω να φτιάξω καινούργιες. Όμορφες, άσχημες, άγνωστες αλλά και να ξαναζήσω κομμάτια απ' τις γνώριμες. Ψάχνω το άγνωστο που σου δίνει ενέργεια, δύναμη, για να το μάθεις... Μετράω τι έζησα και τι μπορώ να ζήσω. Μαζεύω δυνάμεις για να περάσω μια ακόμη κορυφή, να φτάσω σε ένα ακόμη νησί, να δω μια ακόμη ανατολή...



Οπότε μη ρωτάς... Ψάχνομαι ανάμεσα σε εμπειρίες παλιές, να βρω το μονοπάτι που δεν περπάτησα, το δάσος που δεν είδα, το ταξίδι που δεν έκανα. Δικαιολόγησε με... Δώσε μου το χρόνο να φτιάξω νέους χάρτες... Ευχή ζητώ να έχω τύχη, και ομορφιά στο δρόμο μου. Δύναμη και κουράγιο να μη λυγίσω στα άσχημα, άδειο μυαλό να το γεμίσω με όλα όσα θα βρω...

Μην προσπαθείς να με αποθαρρύνεις... Δεν το κατάφεραν δυσκολίες βουνά, χείμαρροι προβλημάτων... Ήδη η πλώρη δείχνει πέλαγο, η ρόδα έχει μπει στο άγνωστο μονοπάτι, το βήμα οδηγεί στην απέναντι πλαγιά... Μόνο ευχή...


Δείτε και αυτό...

Τέλος κεφαλαίου.

(Το παρακάτω το είχα γράψει όταν πήρα την απόφαση να γυρίσω Ελλάδα. Δεν ξέρω γιατί δεν το δημοσίευσα. Ποτέ όμως δεν είναι αργά για να πεις ...