22 August 2015

Ζεις μέσα απο τη συσκευή σου?

Αν πεις σε κάποιον ότι παρατηρεί τη ζωή μέσα από τα social media, δεν θα το παραδεχθεί. Κανένας μας δεν θέλει να το παραδεχθεί αλλά είναι μια πραγματικότητα. Ζούμε μέσα από αυτά. Λιγότερο η περισσότερο, κοιτάμε από τη κλειδαρότρυπα τη ζωή που τρέχει έξω από σπίτι μας, το δωμάτιο, το κελί μας. Από την ασφάλεια του σπιτιού μας, παίρνουμε τζούρες διακοπών, ξέφρενης διασκέδασης, εικονικής φιλίας, κρίνουμε χωρίς φόβο και πάθος, βρίζουμε αγνώστους, ενοχλούμε, εκνευριζόμαστε, γνωρίζοντας ότι κανένας δεν μπορεί να μας πειράξει, κανένας να ζητήσει το λόγο, αφού η διαγραφή από την εικονική παρέα είναι ένα κλικ υπόθεση. Αποκτούμε άποψη αποκτημένη όχι από εμπειρίες αλλά από γνώσεις που αποκτήθηκαν πάλι από γραφόμενα άλλων που ίσως και οι ίδιοι να μην το έχουν ζήσει...

-Βγες να ζήσεις!
Εύκολο να το λες δύσκολο να το πραγματοποιήσεις. Κλέφτες, βιαστές, καταστροφές, τρομοκρατικές επιθέσεις, άγρια ζώα, τέρατα... Που πας εκεί έξω είναι ζούγκλα! Μας ψεκάζουν και θα πάθουμε μαλάκυνση! Και την ακρίβεια που την πας? Η βενζίνη στα ύψη! Κάτσε μέσα, βάλε τα πόδια σου σε μια λεκάνη με νερό, πιες ένα κρύο τσάι, κι ονειρέψου! Καμάρωσε τη Μαρία με μαγιό στη παραλία, τον Κώστα σε εξωτικά μέρη, το Γιάννη σε ταξίδια δίχως τελειωμό, την Αλίκη σε ξέφρενο clubbing! Δεν θα ξοδευτείς, δεν θα κουραστείς, δεν θα κινδυνεύσεις από θεούς και δαίμονες που κυκλοφορούν σύμφωνα με άλλον ''ματάκια'', εκεί έξω. Αλλά αν τελικά πιστεύεις ότι είσαι αρκετά δυνατός και έτοιμος να το κάνεις, μην ξεχάσεις! Το τηλέφωνο μαζί σου! Ώστε να ειδοποιείς για το που είσαι, τι κάνεις, πως το κάνεις, τον μεγάλο αδερφό! Το τσιπ που φοβόμασταν ότι θα μας φορέσουν στον ύπνο μας, εν αγνοία μας, τελικά πληρώσαμε να το αποκτήσουμε, δανειστήκαμε, ακυρώσαμε εκδρομές για να μαζέψουμε τα απαιτούμενα χρήματα προς απόκτησης του. Τρέξαμε να το ανανεώσουμε με καλύτερης τεχνολογίας. Πανικοβληθήκαμε όταν το ξεχάσαμε σπίτι. Τα μάτια μας, η γνώση μας, η ασφάλεια μας. Η επικοινωνία, τα συναισθήματα, η ψυχή μας. Δεν είμαστε αυτά που ζήσαμε, αλλά αυτά που προβάλουμε. Είμαστε εκεί που είναι η συσκευή μας. Αυτά που βλέπει, αυτά που μοιράζεται, αυτά που ψάχνει.

Αυτά που ψάχνει... Ποιος τα βλέπει αυτά? Είναι τυχαίο ότι ανάλογα με αυτά που ψάχνεις στη Google, Facebook, Bing, σου βγαίνουν τυχαίως, όλο και περισσότερα, έτσι χωρίς να το ψάχνεις άλλο και μετά από μέρες? Είναι τυχαίο ότι σα μοτοσικλετιστής, φιλόζωος, κυνηγός, ποδηλάτης, σου πέφτουν σελίδες και πρόσωπα με τα ίδια ενδιαφέροντα με αυτά που έψαξες που δήλωσες? Τόσα ώστε να πείθεσαι ότι τελικά είναι πολλοί με τα ίδια ενδιαφέροντα με εσένα! Ότι είναι πολλοί που τρώνε τη μακαρονάδα με μουστάρδα! Έτσι, αντιλαμβάνεσαι ότι να βρεις "φίλους" με κοινά ενδιαφέροντα είναι ευκολότερο μέσω της συσκευής σου, αφού στη πραγματικότητα αν αναφέρεις τις προτιμήσεις σου πιθανόν να σε κράξουν ανελέητα!
Και κλείνεσαι στη ασφάλεια της εικονικής πραγματικότητας, που όλοι συμφωνούν μαζί σου, που δείχνουν ότι νοιάζονται, ότι σε αγαπούν. Κι αν βρεθεί κάποιος να σε κρίνει, να πει κάτι αντίθετο με αυτά που πιστεύεις, ένα κλικ είναι αρκετό για να τον απομακρύνεις, να τον σβήσεις, να τον σωπάσεις. Τόσο απλά. Ένα κλικ... Όπως και η ψηφιακή ζωή μας. Που μπορεί να σταματήσει πατώντας το off της συσκευής και ξεκινώντας να ζούμε πραγματικά. Με λίγους αλλά πραγματικούς φίλους, με πραγματικές όμορφες αλλά κι άσχημες εμπειρίες, που θα τις μοιραστούμε πρόσωπο με πρόσωπο, που θα δεχθούμε σχόλια και κριτικές απευθείας και θα πρέπει να αμυνθούμε, να γελάσουμε, να χαρούμε, να κλάψουμε, να ξεβρακωθούμε συναισθηματικά στο συνομιλητή μας.

Να μιλήσουμε για τη ζωή μας, να τη ζήσουμε!

+Κοινός Θνητός


Δείτε και αυτό...

Τέλος κεφαλαίου.

(Το παρακάτω το είχα γράψει όταν πήρα την απόφαση να γυρίσω Ελλάδα. Δεν ξέρω γιατί δεν το δημοσίευσα. Ποτέ όμως δεν είναι αργά για να πεις ...