08 November 2015

Artemis: Πρώτη επαφή με θήραμα.

Αρχές Νοέμβρη 8 - 11- 2015.
Όπως φαίνεται οι πρώτες επαφές με μπεκάτσα είναι γεγονός τουλάχιστον για τη Βόρειο Ελλάδα. Σε μία από τις πρωινές σύντομες εκπαιδευτικές εξόδους αποφάσισα να πάρω επιτέλους και το όπλο μαζί ώστε να τεστάρω τις αντιδράσεις της Άρτεμις στον κρότο.

Ο καιρός αρχές Νοέμβρη είναι αρκετά καλός με χαμηλές θερμοκρασίες το πρωί και πάχνη αλλά ανοιξιάτικος το μεσημέρι. Η βλάστηση με τα φύλλα ακόμη να αρνούνται να αποχωριστούν τα κλαδιά, φέρνει πιο πολύ για τέλος Σεπτέμβρη. Με αυτές τις συνθήκες, η κάλυψη που αποζητούν οι μακρομύτες είναι οι ιδανικές. Στη περιοχή μου σπάνια πέφτουν μπεκάτσες αν και υπάρχουν ανήλια πυκνά ρέματα, όπως και αλσήλια βελανιδιάς, ντούσκου, κ,α. Όταν γίνει κάποιο πιάσιμο από πουλιά είναι για μικρό χρονικό διάστημα αλλά είναι σημάδι ότι  τα κλασικά μπεκατσοτόπια είναι γεμάτα...



Η Άρτεμις ακόμα δείχνει διστακτική να φύγει από κοντά μου για πάνω από 20 - 30 μέτρα αλλά είναι φυσικό για την ηλικία της. Κάνει μερικές εφόδους σε πυκνό, για λίγο, δείχνοντας ότι οσμές τραβούν τη προσοχή της. Το πρώτο θήραμα που πιθανότατα θα τραβήξει τη προσοχή της αυτή την εποχή είναι τα κοτσύφια. Για πολλούς είναι κατάρα για ένα κουτάβι να μπλέξει με τα κοτσύφια. Το αποσυντονίζουν με αποτέλεσμα να τραβούν τη προσοχή του και να μη συγκεντρώνεται στο στόχο που είναι η μπεκάτσα. Προσωπικά δεν συμφωνώ με αυτό. Ο σκύλος κατά τη γνώμη μου πρέπει να έχει την εξυπνάδα να επιλέγει το καλύτερο θήραμα. Υπάρχει τέτοιος σκύλος? Κι όμως, τον έζησα. Απόρτ σε οτιδήποτε, προσαρμογή σε καρτέρι ή πολύωρο περπάτημα, σε βουνίσια, μπεκάτσα, ορτύκι, ακόμα και φασιανό. Από την Άρτεμις δεν περιμένω σε αυτή την ηλικία να δείξει κυνηγετικά χαρίσματα αλλά μόνο να μπει στο πνεύμα του κυνηγιού.

Ένας κότσυφας πέρασε σε απόσταση βολής οπότε σημάδεψα κι έριξα. Έχοντας την προσοχή μου στο σκύλο, είδα ότι δεν έδειξε και μεγάλη ταραχή στο κρότο. Την οδήγησα αργά στο νεκρό θήραμα και ένα μέτρο μακριά του είδα ότι η οσμή του της τράβηξε τη προσοχή και κατέληξε σε μια άγαρμπη "παιδική" φέρμα 30 πόντους από το νεκρό κότσυφα η οποία κράτησε για λίγο αλλά προσωπικά αρκετή για να πάρει το βάπτισμα. Την άφησα να τον μυρίσει για λίγο και μετά τον εξαφάνισα στη τσάντα. Από εκείνη τη στιγμή, κατάλαβα ότι κάτι άλλαξε στο παιχνιδιάρικο κουτάβι. Οι κινήσεις της έγιναν πιο ώριμες με ενδιαφέρον περισσότερο για το χώρο που βρίσκεται κι όχι για μένα. Μοιάζει πλέον ότι ενδιαφέρεται για τις οσμές κι όχι μόνο γι αυτά που βλέπει...

Στην επιστροφή για το αυτοκίνητο σταματώντας μπροστά σε πονηρό σημείο, ο ήχος από φτερά σε κλαδιά κι αργότερα η πολυπόθητη σιλουέτα με ξύπνησε... Ανέτοιμος για συνάντηση έφυγε ατουφέκιστη... Η πολυπόθητη είχε επισκεφτει μέρος που σπάνια πιάνει μπεκάτσα. Οδήγησα το κουτάβι στο σημείο που κάθονταν και παρατήρησα ότι η μυρωδιά έκανε τις τρίχες της χαίτης της να σηκωθούν. Αρχισε να ψάχνει μανιασμένα το σημείο που σημαίνει για μένα ότι το κυνηγετικό της ένστικτο άρχισε να ξυπνά. Ακόμα δεν έχω ξεπεράσει τη μία ώρα εξόδου οπότε επιστροφή. Αύριο έχουμε άλλο ένα μάθημα. Μάλιστα σε μπεκάτσα, αν μας κάνει τη χάρη και μείνει στη περιοχή...


Δείτε και αυτό...

Τέλος κεφαλαίου.

(Το παρακάτω το είχα γράψει όταν πήρα την απόφαση να γυρίσω Ελλάδα. Δεν ξέρω γιατί δεν το δημοσίευσα. Ποτέ όμως δεν είναι αργά για να πεις ...