07 November 2015

Άλλη μια όμορφη συνάντηση.


Από χθες, ήμουν 50-50 αν θα έπαιρνα όπλο στη βόλτα με τη μικρή ή οχι. Τελικά σημερα τα ξημερώματα ούτε όπλο πήρα ούτε και φωτογραφική που κουβαλώ πάντα. Όπως και να έχει τίποτα από τα δυο δεν θα χρησιμοποιούσα μπροστά στα τρία (!) ζαρκάδια που μου εμφανίστηκαν φέρνοντας χαμόγελο στα χείλη. Ένα μεγάλο μπράβο σε αυτούς που νοιάζονται πραγματικά γι αυτά τα πλάσματα. Και αυτοί είναι αυτοί που δεν καταστρέφουν το βιότοπο τους, δεν κάνουν αλόγιστη χρήση φυτοφαρμάκων, δεν σηκώνουν το όπλο σε απαγορευμένα θηράματα. Μόνο έτσι ίσως καταφέρουμε κάποια στιγμή να φέρουμε την ισορροπία στη ελληνική φύση με το άνθρωπο κυνηγό μέλος της.

Δείτε και αυτό...

Τέλος κεφαλαίου.

(Το παρακάτω το είχα γράψει όταν πήρα την απόφαση να γυρίσω Ελλάδα. Δεν ξέρω γιατί δεν το δημοσίευσα. Ποτέ όμως δεν είναι αργά για να πεις ...