19 September 2016

Μετανιώνω

Ναι ρε φίλε, μετανιώνω.
Μετανιώνω που μεγάλωσα, που έχω εμπειρίες, που απέκτησα πείρα, που έζησα όσο μπορούσα περισσότερο τη κάθε στιγμή. Που κατάφερα να συγκρατούμαι και να μην πλακώνομαι στις σφαλιάρες με τον κάθε παντογνώστη της Google και του facebook. Μετανιώνω που για αυτά που μιλάω, είναι αυτά που είδα με τα μάτια μου, έφτιαξα με τα χέρια μου, ένιωσα με τη καρδιά μου. Γιατί από ότι φαίνεται προτιμούνται οι φανφάρες, τα μεγάλα, τα φανταχτερά λόγια , όχι τα μικρά, ίσως μονόχρωμα αλλα αληθινά! Ας είναι. Ας ζήσει ο καθένας στον κόσμο που φτιάχνει και θα ζήσω κι εγώ στο

 


δικό μου. Από τα σύννεφα δεν πρόκειται να πέσω γιατί έχω πέσει εδώ και καιρό. Αλίμονο σ' αυτούς που ακόμα πετάνε! Πολλά είπα. Μετανιώνω και γι αυτό. Αυτοί που θέλουν να ακούσουν θα ψάξουν να με βρουν, οι υπόλοιποι; Ονειρική ζωή να έχουν!

Δείτε και αυτό...

Τέλος κεφαλαίου.

(Το παρακάτω το είχα γράψει όταν πήρα την απόφαση να γυρίσω Ελλάδα. Δεν ξέρω γιατί δεν το δημοσίευσα. Ποτέ όμως δεν είναι αργά για να πεις ...