18 January 2017

Εν Φύσει... Το κτήμα μου

Πέρασαν σχεδόν δυο χρόνια που έχω επιστρέψει Ελλάδα. Ούτε που το κατάλαβα. Νεράκι περνάει ο χρόνος. Ελλάδα ρε φίλε! Ότι και να πούμε λίγο είναι. Ας έχει προβλήματα, ανεργία, φορολογία, κρατικό μπάχαλο. Αρκεί μια έξοδο με παλιούς φίλους, μια γνωριμία, μια κοντινή απόδραση, και χίλιες φορές χαίρομε που τελικά πήρα την απόφαση να τα παρατήσω όλα, δουλειά, τρόπο ζωής, και να γυρίσω πίσω να ασχοληθώ με τον πρωτογενή. Μεγάλη απόφαση μου λένε ακόμη...
Δεν το είδα έτσι. Το είδα σαν λύση στο βάλτο που είχα κολλήσει. Στην άχαρη ρουτίνα και στο ατέρμονο κυνήγι της υποτιθέμενης άνετης ζωής. Στην ανάγκη να δώσω την ποιότητα που θέλω στη ζωή μου. Ποιότητα που δεν έχει να κάνει με τεχνολογικές ανέσεις, επιφανειακή ομορφιά, χρήμα. Αλλά ποιότητα στη κάθε στιγμή της ημέρας, της διασκέδασης, του φαγητού, των ενδιαφερόντων μου...





Εν πάση περιπτώσει. Ο μόνος που μπορεί να καταλάβει  τις αποφάσεις σου είναι μόνο ο ίδιος σου ο εαυτός και κανένας άλλος, οπότε δεν θα προσπαθήσω να εξηγήσω τις αποφάσεις μου και τους λόγους μου.

Αποφάσισα λοιπόν να ασχοληθώ με τον πρωτογενή και συγκεκριμένα με τη πτηνοτροφία. Ήδη στήνω μετά κόπων και βασάνων, παλεύοντας με τη γραφειοκρατία που ακόμα καλά κρατεί στην Ελλαδίτσα μας, μια μικρή μονάδα με κοτόπουλα ελευθέρας βοσκής. Όπως προείπα δεν ζητώ πολλά, και να ζητούσα δεν νομίζω να τα αποκτούσα στην Ελλάδα του 2016, η εποχή της "αρπαχτής" του τσακ μπαμ πέρασε, απλά να μπορώ να ζήσω ανεκτά στην Ελλάδα της οικονομικής κρίσης. Οπλισμένος με κουράγιο, άφθονη υπομονή (προς το παρόν), και τη προσμονή της δημιουργίας,  κατάφερα τώρα στις αρχές του 2017 να έχω βάλει σε μια σειρά την εγκατάσταση της μονάδας. Σε μια περιοχή πολύ κοντά στη κατοικία μου, μέσα σε δάσος από βελανιδιές θα βρίσκεται πλέον ο χώρος εργασίας μου. Κάτω από τον ελληνικό ήλιο, τη βροχή, το χιόνι. Στόχος μου μια μικρή αλλά υγιής επιχείρηση, που πρωταρχικό λόγο θα έχει η ποιότητα. Η ποιότητα για εμένα πρώτα και φυσικά για τους μελλοντικούς πελάτες μου...



Αυτά για την ώρα. Στους φίλους που με διάβαζαν και χάθηκα για αρκετό διάστημα ελπίζω να κατάλαβαν ότι είχα, κι έχω αρκετό τρέξιμο οπότε μου είναι λιγάκι δύσκολο να κάτσω μπροστά στον υπολογιστή για να γράψω με τόσες ασχολίες που έχω πλέον. Θα προσπαθήσω να μεταφέρω όμως τις καινούργιες εμπειρίες μου όσο το δυνατόν συχνότερα. Ίσως για κάποιους τα καινούργια μου ενδιαφέροντα να είναι βαρετά, αλλά σίγουρα για κάποιους άλλους όχι. Παραμένω κυνηγός, φωτογράφος, μοτοσικλετιστής, κοινός θνητός. Τη μόνη ταμπέλα που θέλω να ξεκρεμάσω είναι του μετανάστη...

Θα δημιουργήσω μια καινούργια ετικέτα με το τίτλο "Εν Φύσει το κτήμα μου". Οπότε... καλή μου αρχή!


Δείτε και αυτό...

Τέλος κεφαλαίου.

(Το παρακάτω το είχα γράψει όταν πήρα την απόφαση να γυρίσω Ελλάδα. Δεν ξέρω γιατί δεν το δημοσίευσα. Ποτέ όμως δεν είναι αργά για να πεις ...